Widzisz na ulicy roześmiane pary, z dumą pchające dziecięce wózki. Mijasz mężczyzn, którzy czule obejmują swoje ciężarne partnerki. Myślisz wtedy: „A ja jestem sama... Czy sobie poradzę?”. Na pewno! Wybrałaś wprawdzie drogę niełatwą, ale los ma dla ciebie wspaniałą nagrodę: dziecko, dla którego będziesz najukochańszą istotą na świecie. Oczywiście, bycie samotną matką z pewnością nie jest łatwe, jednak z odpowiednim podejściem na pewno dasz sobie radę.

W domach samotnych matek znajdują schronienie kobiety w ciąży i matki z małymi dziećmi, które nie mają swojego dachu nad głową. Jak radzą sobie w sytuacji, kiedy nie mogą liczyć na bliskich? Czego pragną dla siebie i swoich dzieci, jakiej pomocy potrzebują? Nasze bohaterki odsłaniają swój dramat. Są samotnymi matkami bez mieszkania, bez wsparcia rodziny. Osiemnastolatkę rodzice wyrzucili z domu, nim zdążyła urodzić, bo wstyd im, że dochowali się panny z dzieckiem. Trzydziestolatka uciekła przed mężem – damskim bokserem. Inna kobieta straciła pracę i nie ma za co wynająć skromnego lokum, a lada dzień spodziewa się rozwiązania... Przykłady można mnożyć.

Zdarza się, że ona zachodzi w ciążę, a jej partner wybiera życie bez zobowiązań i odchodzi. Kobieta zostaje sama z nienarodzonym dzieckiem, ogromem lęków i problemów trudnych do udźwignięcia w pojedynkę. Jak sobie wtedy poradzić – radzi psycholog, Barbara Bruzda z Pracowni Psychologiczno-Doradczej ERUDIO w Warszawie.