Zielone, niebieskie i białe wzbogacają smak niektórych serów. Ale te wyhodowane w chlebie, słoiku z dżemem czy na wilgotnej ścianie, są bardzo toksyczne. Te mikroskopijne rośliny należą do gromady grzyby. Tworzą grzybnię, która wrasta w podłoże i częściowo rozwija się nad nim. Zarodników pleśni nie zobaczymy gołym okiem: mają od 2 do 5 mikronów. Ponieważ są tek maleńkie i lekkie, bardzo łatwo się przenoszą. Gdy znajdą sprzyjające warunki do rozwoju, błyskawicznie “zagnieżdżają się” i rozrastają na wszystkie strony.

Czas na grzybobranie rozpoczęty! Zanim jednak wybierzemy się do lasu, warto przypomnieć sobie jak zbierać grzyby i zastanowić się czy grzyby są w ogóle konieczne w diecie dziecka. Niektórzy dietetycy twierdzą, że grzyby jedynie dodają potrawom smaku i aromatu, inni przypisują im walory zdrowotne. Jak jest naprawdę? I czy można grzyby podawać dzieciom?

Zbierają je nawet początkujący grzybiarze, bo łatwo je dostrzec i trudno pomylić z innymi grzybami. I nigdy nie są robaczywe! Pieprznik jadalny, bo taka jest botaniczna nazwa kurki, najłatwiej znaleźć w lasach iglastych. Grzyby rosną gromadnie, po kilkanaście sztuk. Zbiera się je od połowy czerwca do października. Mają delikatny aromat, są twarde i, jak na grzyby, trwałe.

Grzyby są smaczne pod warunkiem, że umiejętnie je przygotujesz. Oto kilka rad jak je podać, żeby nikomu nie zaszkodziły. Potrawy z grzybów najlepiej zjeść w dniu, w którym zostały przygotowane. W lodówce można je przechowywać nie dłużej niż 48 godzin. Dania te najlepiej przyrządzać z jednego gatunku grzybów, ponieważ wymagają takiego samego czasu obróbki termicznej.

Gdy grzybów urodzaj, do lasu wyruszają nawet niewprawni grzybiarze. A wtedy łatwo o pomyłkę i smakowita kania może okazać się śmiertelnie trującym muchomorem.