Oskar miał wtedy niecałe 3 lata. Silne bóle brzucha połączone z wymiotami powtarzały się przez wiele miesięcy. Lekarze mówili: niestrawność. Dziecko cierpiało, nikt nie mógł mu pomóc. W celiakii droga do diagnozy nie jest łatwa. Kolejne ataki bólu trwały coraz dłużej – wspomina Luiza Smejda, mama Oskara. – Za każdym razem słyszałam to samo: niestrawność. Nikt nie brał pod uwagę moich obserwacji. Lekarze nie zauważali charakterystycznych objawów choroby – wydętego brzuszka, chudych rąk i nóg i tzw. przezroczystej skóry.

Celiakia – nietolerancja białka zawartego m.in. w pszenicy – dotyka nie tylko małe dzieci. Chorują na nią też dorośli. I czasem nic o tym nie wiedzą! Choroba trzewna, czyli celiakia, na ogół ujawnia się w dzieciństwie. Ale może tez pojawić się dopiero w dorosłym życiu – zwykle między 35. a 55. rokiem życia, niekiedy później. Dwa razy częściej dokucza kobietom niż mężczyznom. Potrafi rozwijać się bezobjawowo i wtedy dowiadujemy się o niej przypadkiem albo wcale nie jesteśmy świadomi, że ją mamy.

Nowy schemat żywienia, zgodnie z którym produkty glutenowe podaje się dzieciom już między 5. a 6. miesiącem życia, budzi sporo kontrowersji wśród lekarzy i rodziców. Niedawno mówiono przecież, że produkty zbożowe szkodzą dzieciom.