Dziecko z ADHD wymaga szczególnej opieki

Tagi:

ADHD, nadpobudliwe dziecko, nadpobudliwość, terapia ADHD

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Wczesna diagnoza ADHD i podjęcie leczenia we właściwym czasie w znacznym stopniu zwiększa szanse na uniknięcie w życiu dorosłym typowych, negatywnych skutków ADHD, takich jak: depresje, wcześnie przerwana edukacja, kłopoty z prawem. Jednak, aby terapia ADHD odnosiła pożądany skutek, musi być w nią zaangażowane całe środowisko dziecka: nie tylko rodzice, ale także nauczyciele.

Ważna wczesna diagnoza ADHD

- ADHD diagnozuje się przeważnie przed siódmym rokiem życia, ale niektórzy specjaliści uważają, że diagnoza jest możliwa przed ukończeniem pięciu, a nawet dwóch lat – mówi prof. Irena Namysłowska, konsultant krajowy w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży, kierownik Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. - Dziecko z ADHD charakteryzuje się nadmierną ruchliwością i ma problemy z koncentracją, np. nie potrafi się skupić nad zadaniami, pomija niektóre polecenia nauczyciela. Poza tym dziecko z ADHD jest bardzo impulsywne.

- Dziecko z ADHD nie potrafi przewidzieć swoich działań, kontrolować impulsów, co nieraz może być nawet groźne dla życia, bo np. dziecko nie potrafi zaczekać na zielone światło i może wpaść na jezdnię prosto pod samochód - ostrzega prof. Namysłowska, zwracając jednocześnie uwagę, że dziecko z ADHD ma wiele problemów emocjonalnych, gdyż przeszkadza na lekcjach, a także staje się często kozłem ofiarnym. Nierzadko jest tępione przez nauczycieli, ponieważ jest niegrzeczne i ma złe oceny - dodaje.
W rodzinie dziecko z ADHD też często ma trudną sytuację. Zdaniem prof. Tomasza Wolańczyka, kierownika Kliniki Psychiatrii Wieku Rozwojowego Uniwersytetu Medycznego w Warszawie, przewodniczącego komisji Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego ds. ADHD, rodzice mogą obwiniać za problemy wychowawcze albo siebie, albo dziecko. Mówią mu, że jest złe, że mają go dość, albo je biją. To sprawia, że u wielu pacjentów z ADHD w miarę dojrzewania pojawiają się zaburzenia depresyjne, stany lękowe, niska samoocena.- Problemy, z jakimi styka się na co dzień dziecko z ADHD mogą też prowadzić do nasilenia zaburzeń zachowania - jak stosowanie przemocy, agresja, a w konsekwencji do konfliktów z prawem. Dorosłe dzieci z ADHD dziesięciokrotnie częściej uzależniają się od alkoholu i narkotyków, niż osoby z ogólnej populacji. Częściej też podejmują ryzykowne kontakty seksualne i wcześniej przerywają naukę.

Terapia ADHD w grupie

Aby zapobiec poważnym kłopotom warto wcześnie zdiagnozować zaburzenie i podjąć kompleksową terapię. - Jej podstawę stanowią grupowe warsztaty psychoedukacyjne zarówno dla dzieci, jak i dla rodziców. Mali pacjenci uczą się na nich, jak radzić sobie z objawami ADHD, oraz nabywają umiejętności społecznych - tłumaczy psycholog, dr hab. Małgorzata Święcicka psycholog z Katedry Psychologii Klinicznej Dziecka i Rodziny Uniwersytetu Warszawskiego, kierownik Ośrodka Terapeutycznego dla Dzieci przy Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Z kolei rodzice, na swoich zajęciach mogą się przekonać, że nie są osamotnieni w problemach wychowawczych i mogą stanowić dla siebie wzajemne wsparcie.

Zdaniem prof. Wolańczyka, aby poprawić diagnostykę i terapię ADHD w Polsce potrzebne jest stworzenie jednolitego systemu opieki nad dzieckiem z zaburzeniami zachowania. Obecnie w Polsce pracuje tylko 150 psychiatrów dziecięcych, a liczba dzieci z ADHD oceniana jest na 350 tysięcy. Główne przyczyny tego niezadowalającego stanu rzeczy to wyjątkowa trudność tej dziedziny medycyny, jaką jest psychiatria dziecięca oraz wynagrodzenia lekarzy tej specjalizacji nieadekwatne do stopnia ich obciążenie psychicznego.