Dziecko jest nadpobudliwe. Jak mu pomóc?

Tagi:

ADHD, dziecko z ADHD, nadpobudliwe dziecko, nadpobudliwość psychoruchowa

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Dziecko z ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej i zaburzeń koncentracji) nierzadko ma także trudności w czytaniu, nie potrafi wyraźnie pisać, nie umie poprawnie liczyć. Jest dość bystre i inteligentne, ale “zawala” klasówki, bo nie uważało na lekcjach i nie potrafi ocenić, ile czasu zajmie mu rozwiązanie zadań. Dzieci z ADHD jakby zatrzymują się na wcześniejszym etapie rozwoju psychologicznego (siedmiolatek na poziomie trzylatka). To powoduje, że np. w szkole nie umieją zachować się tak, jak tego się od nich oczekuje.

ADHD to nie widzimisię, ale choroba

Jeszcze w latach 50-tych dzieci z ADHD uważane były za krnąbrne i złośliwe. Tymczasem problem tkwi nie w złym charakterze, lecz w genach, budowie mózgu, stężeniach różnych substancji chemicznych w organizmie. Do rozwoju choroby mogą przyczyniać się też niedotlenienie i mikrouszkodzenia mózgu w czasie ciąży i porodu, przebyte urazy głowy, narażenie we wczesnym dzieciństwie na wysokie stężenie ołowiu. Jednak nadal ADHD jest chorobą tajemniczą. Wymienione przyczyny wyjaśniają tylko 30 proc. przypadków - reszta pozostaje zagadką.

U dziecka z ADHD mózg rozwija się wolniej

U dzieci z ADHD pewne obszary mózgu (kora płatów przedczołowych, móżdżek, niektóre zwoje podstawy) są mniejsze niż normalnie. Brakuje w nich równowagi między stężeniem neuroprzekaźników - noradrenaliny, dopaminy i serotoniny - odpowiedzialnych za kontaktowanie się komórek nerwowych w mózgu.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej i zaburzeń koncentracji: jest pigułka, która łagodzi objawy

W leczeniu ADHD stosuje się Ritalin (metylfenidat, pochodna amfetaminy). To dość łagodny lek pobudzający aktywność układu nerwowego. Zwiększa stężenie dopaminy, regulującej pracę komórek nerwowych związanych z ruchem i emocjami. Przyjmowany dwa razy dziennie może nie zmieni rozrabiaki w aniołka, ale zdecydowanie zmniejsza liczbę szkolnych problemów.
Jest jednak i druga strona medalu. Pochodne amfetaminy mogą uzależniać, otępiać i usypiać, a w końcu uszkadzać bardzo ważne narządy wewnętrzne, np. serce, wątrobę, mózg. Nie powinny też być stosowane poniżej szóstego roku życia.
Jest także lek niestymulujący, a więc nieuzależniający, o nazwie Strattera. Nie dopuszcza on do usuwania noradrenaliny, która współdziałając z innymi neuroprzekaźnikami (dopaminą i serotoniną), reguluje poziom aktywności ruchowej, a której brak powoduje zaburzenia koncentracji i kłopoty z kontrolą emocji. Badania potwierdziły, że lek jest bezpieczny i może być stosowany poniżej szóstego roku życia, kiedy mogą już zaczynać się objawy ADHD.