Dekalog rodziców dziecka prawdomównego - jak nauczyć dziecko, że nie powinno kłamać i fantazjować?

Tagi:

dziecko, fantazjowanie, kłamstwo, psychologia, wychowanie

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Kłamstwo i fantazjowanie - z całą pewnością żaden rodzic nie chce aby weszło to w nawyk jego dziecka. Z tym oczywiście, że jedne dzieci częściej mijają się z prawdą, inne rzadziej. Niektóre kłamią w wieku wczesnoszkolnym, a potem z tego wyrastają. Inne zaczynają kłamać, gdy wchodzą w wiek dojrzewania. W skutecznym wychowywaniu prawdomównego dziecka może pomóc ci kilka prostych zasad.

Dziecko prawdomówne - jak nauczyć dziecko, że nie powinno kłamać i fantazjować?

• Po pierwsze: Nigdy nie wciągajmy dziecka w swoje kłamstwa ani nie  posługujmy się kłamstwem wobec niego. Jeśli mama, by zachęcić pociechę do posprzątania zabawek obiecuje mu nagrodę, a potem nie dotrzymuje słowa – kłamie. Podobnie wtedy gdy zapewnia, że szczepienie nie będzie bolało, a boli. Tata który prosi dziecko, żeby skłamało przez telefon, że nie ma go w domu uczy dziecka posługiwania się blefem. Rodzice nie powinni być zdziwieni, gdy dziecko, które w ten sposób uczy się społecznych zachowań, wkrótce zacznie ich oklamywać.

• Po drugie: Pamiętajmy, że maluchy kłamią przede wszystkim ze strachu. Jeżeli na nim opierają się nasze stosunki z dziećmi prędzej czy później zacznie nas ono oszukiwać. Strach przed karą za przewinienie nie może być większy niż zaufanie do rodziców..

• Po trzecie: starajmy się rozumieć potrzeby dziecka, odpowiednio je kształtować, pokazywać drogi ich zaspokojenia. Jeśli dziecko kłamie, by zyskać aprobatę rówieśników podpowiedzmy mu, że może odpowiedniejszą drogą są osiągnięcia w sporcie bądż pochwalnie się samodzielnie sklejonym modelem samolotu

• Po czwarte: w swoich wymaganiach wobec dziecka należy być stałym. Należy je dostosować do możliwości dziecka. Psychologowie ostrzegają, że kłamstwa pojawiają się często u dzieci w wieku szkolnym, które są obciążone dużą ilością zajęć lub nie są w stanie sprostać ambicjom rodziców. A także u tych dzieci, które nie mają pewności czy za dany czyn zostaną nagrodzone, czy zbesztane