Zrzuć słodkie kajdany

Tagi:

macierzyństwo, mama po porodzie, połóg, porady dla mam, powrót do pracy, rady dla rodziców, rady psychologa, udane macierzyństwo

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Przy całej miłości do dziecka są chwile, kiedy widzisz w nim małego, bezwzględnego potwora, który wysysa z ciebie wszystkie siły. Biegniesz na każdy jego płacz, ale czasem czujesz się jak przystawka do tego małego stworzenia, pozbawiona możliwości decydowania o sobie. Ten świat, w którym dawniej żyłaś, wydaje ci się zupełnie nierealny. Czy to możliwe, by znowu pójść kiedyś wieczorem na miasto z przyjaciółmi, do kina czy teatru, na romantyczny, spokojny spacer z mężem? Posiedzieć cały wieczór nad książką? Teraz to zupełnie nieosiągalne ekstrawagancje. Masz wrażenie, że twoje dawne życie się skończyło i już nie wróci. A perspektywa powrotu do pracy wydaje się odległa jak wieczność i całkowicie nierealna. Co ja zrobiłam? Po co mi to było? – myślisz. Jednak zanim zaczniesz się nad sobą użalać, weź pod uwagę dwie sprawy: dzieci rosną błyskawicznie – twoja pociecha nie będzie zawsze niemowlęciem, wymagającym non stop maminej opieki. Po drugie: uwierz, że przy niewielkiej pomocy rodziny i przyjaciół już teraz możesz zorganizować sobie wolny czas, który będziesz mogła poświęcić tylko na własne potrzeby.

Nie jesteś wyrodną matką

Prawda jest taka, że nie tylko możesz, ale wręcz powinnaś się zrelaksować. To konieczne co najmniej z dwóch powodów. Jeden jest oczywisty: musisz odetchnąć, by zregenerować siły, które są ci potrzebne, abyś mogła się opiekować dzieckiem. Jednak odbudowanie fizycznej kondycji to tylko jedna strona medalu. Drugim ważnym powodem, dla którego potrzebna ci jest pewna sfera swobody, jest dbałość o psychiczne samopoczucie. Wielu kobietom nie przeszkadza fakt, że na okrągło są na usługach maleństwa. Spełniają się w tym zadaniu i jest ono dla nich źródłem ogromnej satysfakcji. Ale być może ty do nich nie należysz, potrzeba ci trochę luzu, pragniesz wrócić, choćby na chwilę, do dawnego życia. Jeśli tak jest, nie rób sobie wyrzutów. Kiedy czujesz się rozżalona i tęsknisz do czasu sprzed urodzenia dziecka, to nie znaczy, że jesteś wyrodną matką. To zjawisko zupełnie normalne i wcale nie tak rzadko spotykane. Po prostu trzeba ci więcej czasu, by przystosować się do nowej sytuacji. Jeśli do szczęścia potrzebujesz więcej swobody, nalegaj, by bliscy pomogli ci ją zyskać. Będziesz wtedy dla swego dziecka lepszą, bo szczęśliwszą matką. A wtedy i ono będzie spokojniejsze, pogodniejsze i zdrowsze.

Metoda małych kroczków

Zanim więc zaczniesz syczeć na domowników z byle powodu, oderwij się choć na chwilę od karmienia, przewijania i noszenia malca. Gdy tylko twoje życie z maleństwem zacznie nabierać nieco rutyny i regularności (tak, by można było przewidzieć, kiedy sypia, kiedy jada i ma fazy aktywności), zaproponuj mężowi którejś niedzieli, żeby tym razem wyszedł na spacer sam z dzieckiem. Nie powinien się obawiać, że sobie nie poradzi, gdyż maluch, nakarmiony i ukojony ruchami wózka, prawdopodobnie będzie smacznie spał. A ty w tym czasie zrób coś dla siebie: weź kąpiel w pianie, poczytaj książkę, zatelefonuj do przyjaciółki i spokojnie z nią pogadaj albo po prostu utnij sobie drzemkę. Następnym razem zorganizuj sobie samodzielny wypad na miasto. Poproś, by mąż, mama, siostra lub teściowa zostali na godzinę czy dwie w domu z malcem. Nie daj się zbić z tropu argumentem, że przecież codziennie bywasz na spacerze z dzieckiem. To nie to samo!