Wywiad: Gdy partner skazuje cię na samotne macierzyństwo

Tagi:

odejście partnera, samotna matka, samotne macierzyństwo

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

To trudne przechodzić ciążę samemu?

Tak, to często najcięższe doświadczenie w życiu kobiety. Partner nie sprostał, uciekł, bo ciąża zamiast być dopełnieniem miłości między dwojgiem ludzi, stała się dla niego problemem. Dlaczego mnie to spotkało? Takie pytanie zadaje sobie każda samotna ciężarna kobieta. Nie ma na nie odpowiedzi.

Ale jakoś trzeba to sobie wytłumaczyć?

Tak, że on zostawił mnie i dziecko, ale to we mnie rozwija się nowe życie i na tym muszę się skupić. Na tym, co mnie czeka, co teraz muszę zrobić, żeby potem, gdy już dziecko się urodzi, dać sobie ze wszystkim radę. U kobiet musi przestawić się myślenie z „jestem kobietą porzuconą” na myślenie typu „urodzę i będę najlepszą matką na świecie”.

Jak sobie poradzić z uczuciem odrzucenia?

Musi minąć trochę czasu. Podobnie jak w żałobie. Ale tu możemy sobie pozwolić na negatywne uczucia, upust złych emocji. Byle nie za długo, bo może to się skończyć nawet depresją. Warto stosować zasadę małych kroczków, by otrząsnąć się z tego, co było, i zaakceptować sytuację taką, jaka jest. I nie możemy robić niczego przeciwko sobie, a już na pewno nie warto szukać w sobie poczucia winy, zamykać się w domu czy na innych ludzi. Lepiej myśleć, że niech nasz były żałuje, że nie przechodzi ciąży razem z nami.

Ale kiedy mama poczuje pierwsze ruchy dziecka, nie ma z kim dzielić tej radości…

Jeśli tak się zdarzyło, że przy przyszłej mamie nie ma partnera, to takimi sprawami należy dzielić się z kimś innym z otoczenia. I co najważniejsze, cieszyć się tymi odczuciami, wyobrażać sobie, jak dziecko będzie wyglądało, uśmiechało się, co będziemy razem z nim  robić. Starać się pogodzić z tą sytuacją i mieć jak najmniej negatywnych doznań.

A jeśli poza złymi emocjami kobieta czuje także tęsknotę za mężczyzną, który odszedł?

To się często zdarza. Możemy czuć smutek i ból, że zostałyśmy porzucone, i jednocześnie tęsknić za mężczyzną, jego głosem, ciałem, rozmowami z nim. I czasem może się to nawet skierować przeciwko dziecku, mogą pojawić się takie myśli: „Widzisz, to przez ciebie się rozstaliśmy, było nam tak dobrze do czasu, aż się pojawiłeś w moim brzuchu”.