Instrukcja obsługi noworodka

Tagi:

instynkt macierzyński, macierzyństwo, miłość rodzicielska, młoda mama, rodzice, wychowanie dziecka

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

W teorii wszystko wydaje się proste i przewidywalne, a w praktyce – wprost przeciwnie. Nie wiem, dlaczego myślałam, że po ciężkich miesiącach ciąży i jeszcze cięższym (uff!) porodzie czeka mnie zasłużony odpoczynek. Skąd mi przyszło do głowy, że teraz znów będę czytać babską prasę przy porannej kawie, moczyć się w wannie pełnej piany, buszować po sklepach, umawiać się na plotki z kumpelkami, stać przed szafą z odwiecznym „nie mam się w co ubrać” na ustach? Skąd mi to przyszło do głowy, że moje życie wróci do normy? No, może z jedną malutką zmianą – w rogu pokoju, w łóżeczku, czasami cichutko kwilić będzie noworodek... Ale jak się z nim obchodzić? Uwaga! Wszystkie ciężarne lub planujące ciążę, myślące właśnie w ten sposób! Ogłaszam, że jesteście w błędzie! Ten maleńki, niedowidzący jeszcze, niezdarny, popiskujący cichutko noworodek, do którego nie stworzono, niestety, instrukcji obsługi, będzie od teraz całym waszym światem. Przeczytajcie zatem moje wskazówki, jak poradzić sobie z całym zamieszaniem po porodzie i przeżyć pierwsze miesiące razem.

"Instrukcja obsługi" noworodka

Oto, co robić z dzidziusiem, żeby wilk (w tym przypadku dzidziuś) był syty i owca (czyli Ty) cała:

• przytulać i nosić do woli (woli dzidziusia), czyli nawet non stop
• karmić na żądanie, czyli nawet co 20 minut
• przewijać tyle, ile razy karmić, czyli często
• po karmieniu nosić do odbicia, ale nie popadać w obsesję, tzn. nie nosić dłużej niż karmić (mnie się to zdarzało...)
• kłaść na plecach, boczku i brzuszku, oczywiście dzidziusia
• przekładać główkę na różne strony (żeby się nie odkształciła), a gdy dzidziuś protestuje – używać kocyka lub poduszki jako podpórki
• wyprowadzać na spacerek i kąpać, nawet mimo oporów dzidziusia – on to z czasem polubi
• gdy śpi dzidziuś, również spać, w przeciwnym razie grozi utrata kontaktu z rzeczywistością.

Gdy doliczyć do tego (nieobowiązkowe, ale wierzcie mi, występujące):

• nasłuchiwanie, czy oddycha,
• poprawianie kocyka,
• sprawdzanie, czy ma ciepłe rączki, stópki, karczek
• oraz przyglądanie się i rozmyślanie, do kogo podobny i w ogóle jaki jest piękny,

to gwarantuję, że wasze dotychczasowe życie wyda wam się puste, szare i w ogóle jakieś takie... głupie.