Autyzm - zaburzenie rozwoju dziecka. Dziecko autystyczne - skąd się bierze autyzm, jak go rozpoznać i jak leczyć?

Tagi:

autyzm, dziecko, dziecko autystyczne, leczenie autyzmu, objawy autyzmu, rozwój dziecka, terapia behawioralna, zespół Aspergera

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Szacuje się, że w Polsce żyje około 30 tysięcy osób z autyzmem i zespołem Aspergera (to "lżejsza" odmiana autyzmu). Z tego 20 tysięcy to dzieci. Mimo że autyzm jest najczęściej występującym zaburzeniem rozwojowym i co roku dzieci z autyzmem przybywa, nasza wiedza na temat tego zaburzenia jest niewielka. Pokutuje też wiele mitów, np. że autyzm to rodzaj schizofrenii albo choroba spowodowana brakiem bliskiej więzi z matką. Istnieje też nieprawdziwy pogląd, że autyzm może być wynikiem powikłania po podaniu dziecku szczepionki MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce). Wielu rodzicom wydaje się, że dziecko z autyzmu wyrośnie i nie potrzebuje żadnej pomocy - są jednak w wielkim błędzie. Dziecko autystyczne trzeba leczyć, chociaż wyleczenie choroby całkowicie nie jest możliwe.

Czym tak naprawdę jest autyzm? - pierwsze objawy autyzmu

Autyzm to całościowe zaburzenie rozwoju dziecka. Cierpiący na nie dziecko funkcjonuje nieprawidłowo we wszystkich obszarach swojego rozwoju. Pierwsze symptomu autyzmu można zaobserwować już u kilkunastomiesięcznych dzieci. Dziecko nie nawiązuje kontaktu wzrokowego z innymi osobami, a jeśli już na kogoś patrzy, to jakby "niewidzącym wzrokiem". Zwykle nie gaworzy, nie mówi (albo zaczyna mówić stosunkowo późno i ma problemy ze składaniem słów w zdania), nie komunikuje się gestem i nie reaguje na polecenia. Bawi się w dość specyficzny sposób, np. układa zabawki w rzędy, a gdy ktoś to zburzy, bardzo się denerwuje. Może też całymi godzinami tylko machać rękoma lub chodzić dookoła pokoju. Niektóre autystyczne dzieci zachowują się agresywnie, a nawet autoagresywnie. Specjaliści twierdzą, że objawów autyzmu nie sposób przeoczyć, zanim dziecko skończy 3 lata. Ale zdarza się, że z niewykrytym autyzmem żyje nastolatek lub nawet człowiek dorosły. Warto bowiem wiedzieć, że autyzm nie ma jednego oblicza. Niektóre objawy autyzmu mogą przybierać postać skrajną, inne zaś są ledwo zauważalne.

Skąd się bierze autyzm? - przyczyny autyzmu

Do tej pory nie udało się ustalić jednoznacznych przyczyn autyzmu. Wiadomo jednak, że to zaburzenie zwykle bywa ściśle powiązane z genami, a konkretnie - z około 30 genami albo z setkami mutacji genetycznych. Statystyki pokazują, że trzy, cztery razy częściej do zaburzeń dochodzi u chłopców niż u dziewczynek. Faktem jest także, że mali autystycy rodzą się częściej u starszych (ponad 40-letnich) ojców. Niektóre przypadki autyzmu wiązane są z urazami okołoporodowymi. Podejrzewa się także, że mogą być następstwem poważnych infekcji w wieku niemowlęcym, które mogły doprowadzić do uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Dopóki zagadka powstawania autyzmu nie zostanie rozwikłana, trudno będzie opracować terapię zapobiegającą wystąpieniu tego zaburzenia. Ale nawet zdobycie tej wiedzy nie gwarantuje sukcesów. Przykładowo, jeśli okaże się, że za autyzm odpowiadają liczne mutacje genetyczne, terapia będzie musiała być dopasowana do konkretnego pacjenta.