Praca? Dom? Jestem tylko tatą!

Tagi:

ojciec, ojcostwo, rola ojca, tata

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Wszystko to utwierdza cię w przekonaniu, że życie to jednak nie jest bajka. Posiadanie dziecka to morze radość i miłości, nad którym nader często pojawiają się chmury zmęczenia. Bo życie z malcem to także tysiące nowych obowiązków, które potrafią skutecznie uprzykrzyć życie. Jeśli chcesz, by udało wam się przejść przez to bez szwanku, musicie zacząć współpracować. Jednym słowem: wysłuchaj żonę i postaraj się ją zrozumieć – to klucz do tego, by rzeczywistość zaczęła choć troszkę przypominać idyllę.

Ona jest zmęczona?

To oczywiście pytanie retoryczne. Jasne! Jest niesamowicie zmęczona! Choć tobie pewnie się zdaje, że dzień z dzieckiem płynie wolno i w miłej atmosferze (w końcu niemowlęta przesypiają większą część doby, tak?), to rzeczywistość bywa niemiłosierna. Maluchy płaczą i wymagają. Czasem przewinięty i nakarmiony smyk potrafi godzinami wyć wniebogłosy. Zdarza się więc, że mama „siedząca” w domu z maluchem myje zęby o... 15. Pamiętaj także, że twoja partnerka oprócz dziecka, ma na głowie cały dom: pranie, gotowanie, zakupy, pęknięte rury i pretensje sąsiadów. Trochę się uzbierało, nieprawdaż? A często jej praca bywa zwyczajnie niezauważalna – w końcu zawsze masz uprasowane koszule, w domu wiszą pachnące firanki, a wanna w łazience błyszczy z czystości. Nieee, krasnoludki tego nie zrobiły. Ponadto twoja partnerka cały dzień jest sama. Szczególnie dla kobiety zwykle aktywnej zawodowo bywa to uciążliwe. Koleżanki chodzą do kina, na kawę, czy zwyczajnie biegają po butikach, a ona po raz kolejny zmienia pieluszkę lub prasuje śpioszki. To, plus ciągle jeszcze obecne na brzuchu oponki powodują, że może czuć się zmęczona i mieć kiepski nastrój. Tylko czemu to się odbija na tobie?

To ja padam z nóg!

Przecież ty także bywasz zmęczony! Ba! Jesteś styrany robotą. Na nogach od rana – najpierw godzina w korku, a potem wyścig z terminami, fakturami. Stres, napięcie, użeranie się z ludźmi. Cały dzień na najwyższych obrotach. Wracasz do domu i co słyszysz od drzwi? Zajmij się dzieckiem, bo ja już nie mam siły. Zaraz, zaraz tylko skąd ty masz brać energię? Też cały dzień zasuwałeś w pracy, też należy ci się odpoczynek. Zapomnij - dodatkowo usłyszysz jeszcze litanię skarg: że nadal widać rozstępy, kilogramy nie znikają, a ponadto Jaś ma zaparcie i boli go brzuszek. A poza tym i tak nie umiesz zajmować się dzieckiem, bo źle je nosisz, nie umiesz nakarmić i cały czas ryczy u ciebie na rękach. Dość! Czy ty masz być lekiem na całe zło? Kiedy wszyscy w końcu dadzą ci spokój i będziesz mógł zwyczajnie wypocząć?