Witam. W liście poruszyła Pani kilka wątków, z których każdy wymagałby w zasadzie odrębnej odpowiedzi. Trudno o to w takiej formie komunikacji. Zachęcam więc do analizy podobnych w swej tematyce pytań znajdujących się już w bazie oraz moich odpowiedzi, dotyczących właśnie koncentracji uwagi, wytrwałości, rozwoju społecznego, rozwijania zainteresowań dziecka. Zatrzymam się zaś na tytułowej wrażliwości i jej przejawach. Na pewno należy brać pod uwagę w ocenie zachowania dziecka w tej kwestii jego cechy temperamentu, ale na tym etapie jest również dużo do zrobienia w zakresie działań wychowawczych, postawy dorosłych, otoczenia i doświadczeń jakie dziecko zbierze. W znaczącym stopniu możemy więc wpływać na rozwój danej cechy u dziecka.  Warto też spróbować docieć przyczyn konkretnego zachowania, reakcji, przyjrzeć się sytuacjom w jakich one występują. I tak np. potrzeba ciągłego przebywania w obecności rodziców, potwierdzania swojej miłości i akceptacji z ich strony może być przejawem zachwianego poczucia bezpieczeństwa, sposobem na zaskarbienie sobie większej ilości ich uwagi, czasu. A może być to też kwestia szeroko rozumianej samodzielności dziecka i płynącego z niej poczucia pewności, wiary we własne możliwości. Dlatego warto samodzielność u dziecka kształtować, również w różnych sytuacjach społecznych, sytuacjach życia codziennego, by chłopiec miał wiele okazji do spostrzeżenia, że może polegać również na sobie samym. Co do płaczliwości - jest to pewien sposób radzenia sobie ze stresem, wyrażania emocji, o wiele mniej trudny niż np. agresja. Warto też zadać sobie pytanie, na ile ten sposób ma charakter instrumentalny, czyli służy wyegzekwowaniu konkretnej postawy np. rodziców i na ile jest skuteczny. Są to jednak tylko hipotetyczne stwierdzenia i osobista konsultacja z psychologiem może je zweryfikować. Myślę, że warto myśleć pozytywnie na temat zachowania dziecka w szkole i skupić się teraz na rozwijaniu jego umiejętności społecznych, np. poprzez podtrzymywanie relacji rówieśniczych, udział w zajęciach dodatkowych, które lubi. Istnieje duża szansa, że chłopcu spodoba się szkolna rzeczywistość i po pewnym czasie dobrze się w niej odnajdzie, zwłaszcza przy pozytywnym nastawieniu rodziców. Bazuje on bowiem w ocenie tej rzeczywistości na zdaniu swoich najbliższych. Generalnie empatia to dobra cecha i może  ona ułatwić  relacje z innymi i  rozumienie sytuacji społecznych.