Witam. Myślę, że w tej sytuacji działania wychowawcze będą najbardziej efektywne, jeśli uda się ustalić przyczyny braku współpracy chłopca i jego trudności w zachowaniu. Wówczas można byłoby działać bezpośrednio na nie, a nie tylko na problematyczne objawy. Po pierwsze proponuję w tym celu nawiązanie współpracy z wychowawcą klasy, pedagogiem (psychologiem szkolnym) lub psychologiem z poradni psychologiczno - pedagogicznej. Może uda się zebrać inne, dodatkowe informacje wyjaśniające przyczyny trudnego zachowania syna. Zebranie dokładnego wywiadu od rodziców dziecka, indywidulany z nim kontakt, rozmowa mogą wiele wnieść do sprawy. Może jest to sposób na zwracanie na siebie uwagi, może słabo radzi sobie w zakresie innych umiejętności społecznych i nie wie, lub jeszcze nie potrafi, inaczej podtrzymywać relacji rówieśniczych, czy odnaleźć się w grupie. Może odreagowuje w ten sposób jakieś napięcie emocjonalne. Sytuacja wymaga diagnozy. Ze swojej strony mogę więc zasugerować kilka ogólnych wskazówek. Warto np. zwrócić uwagę na to, czy chłopiec ma okazję do rozładowania nadmiaru energii poprzez zajęcia ruchowe. Z Pani opisu można bowiem wnioskować, że jest dość aktywny. Nie chodzi tu tylko o spontaniczny ruch, ale również taki, który uczy kontrolowania swoich reakcji (np. jeżdżenie rowerem, piłka nożna, pływanie). Może warto rozważyc tego typu zajęcia dodatkowe, które dostarczą chłopcu pozytywnych doświadczeń na swój temat. Niezwykle dziś popularne gry komputerowe i filmy animowane dla dzieci, nacechowane agresją również mogą stanowić zagrożenie pod kątem negatywnych zmian w zachowaniu dziecka. Ważne, by spędzać z synem czas, rozmawiać i w ten sposób wzmacniać własny autorytet. Wówczas jego motywacja do pozytywnej zmiany będzie rosła. Zachęcam do analizy innych moich odpowiedzi na temat podobnych trudności oraz polecam książkę pt. "Jak mówić, żeby dzieci na słuchały.Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły." autorstwa A.Faber, E.Mazlish.