Witam. Powstaje pytanie, co wniosły w tę sytuację poprzednie dwie konsultacje z psychologami. Szczerze mówiąc trudno mi wyobrazić sobie taką sytuację na co dzień. Z opisu możnaby wysnuć wniosek, że  jest to sytuacja do interwencji pedagoga / psychologa szkolnego, lekarza. Brakuje mi informacji, co się przez ponad rok zadziało wokół tej sytuacji. Nasuwają się pytania, jak dziewczynka wychodzi z domu, jak wówczas wygląda jej ubiór, w którym momencie stawiają Państwo granice wychowawcze i jak konsekwentni w tym jesteście?  Ponadto, co się dzieje w szkole, jakie są reakcje nauczycieli (poza wspomnianymi uwagami) na fakt, że dziewczynka, jak wynika z listu, jest niekompletnie ubrana!? Obawiam się, że problem jest na tyle poważny i wymagający zgłębienia, bezpośredniej rozmowy, zebrania wywiadu, że porada internetowa nie ma tu wymiernego zastosowania. Mogę jedynie gorąco doradzić, by szukali Państwo nadal pomocy, bezpośredniej konsultacji z psychologiem dziecięcym, lekarzem pediatrą, by zbadał kwestię np. od strony jakiegoś fizycznego dyskomfortu przy noszeniu bielizny, ubrań. A może też warto udać się do psychologa klinicznego, by zbadać kwestię odczuwania przez dziecko  potrzeby ochrony intymności, potrzeby poczucia przynależności do grupy społecznej, potrzeby zwrócenia na siebie uwagi.