Wady zgryzu u dziecka: jak im zapobiegać, by uniknąć wizyty u ortodonty

Tagi:

ortodonta, profilaktyka wad zgryzu, wady zgryzu u dzieci, ząbkowanie, zęby dziecka

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Choć wady zgryzu u dzieci są różne, mają jedną wspólną cechę – nie są defektem kosmetycznym, lecz problemem zdrowotnym, który będzie miał wpływ na ich dorosłe życie. Pozostawiane same sobie mogą sprawić, że dziecko, poza nieładnym uśmiechem, będzie miało kłopoty z prawidłowym wymawianiem niektórych głosek, doprowadzają też do chorób przyzębia, rozchwiania i wysuwania się zębów, kłopotów z trawieniem (którego gryzienie jest pierwszym etapem), ścierania się zębów, zaburzeń w rozwoju stawów skroniowo-żuchwowych. Na szczęście praktycznie już od pierwszych dni życia dziecka możemy zadbać o to, by jego bezzębne dziąsła zapełniły się równymi rzędami zębów, które idealnie na siebie trafiają i nie odstają tam, gdzie nie powinny.

Właściwe ułożenie główki ma wpływ na wady zgryzu u dziecka

Na to, jak kształtuje się układ szczęk, duży wpływ ma sposób, w jaki układasz dziecko w łóżeczku, np. do snu. Jego główka nie może być ani zanadto uniesiona (bo wtedy opada, co powoduje nadmierne uciskanie szczęki), ani też nie może zbytnio lecieć do tyłu (gdyż wówczas dziecko śpi z otwartą buzią, żuchwa opada w tył, co sprzyja powstawaniu tzw. tyłozgryzu). Dziecko nie może więc leżeć ani na wysokiej, normalnej poduszce (w taki sposób niektórzy rodzice układają do snu dziecko śpiące w łóżku razem z nimi), ani też zupełnie płasko.

Ze względów bezpieczeństwa pod główkę niemowlęcia nie wolno jednak podkładać poduszeczki. Można natomiast lekko unieść materacyk, wkładając pod spód złożony kocyk (na taki zabieg dziecko jest gotowe, kiedy samodzielnie potrafi przekręcać
się z boku na bok). Trzeba też pilnować, by dziecko nie spało za często na jednym boku. Ciągły, wielogodzinny ucisk jednej strony twarzy może bowiem być przyczyną tzw. zgryzu krzyżowego.

Ssanie kształtuje zgryz dziecka

Nie bez powodu jednym z argumentów przemawiających za karmieniem piersią jest zapobieganie wadom zgryzu. Buzia niemowlęcia, karmionego w ten sposób, układa się w fizjologicznej, naturalnej pozycji. Znaczenie ma też fakt, że mleko z piersi nie płynie samo: by się najeść, dziecko musi napracować się ustami, dzięki czemu mięśnie dolnej i górnej szczęki prawidłowo się rozwijają i są w stanie utrzymać kości we właściwej pozycji. Karmienie butelką nie zawsze daje identyczne efekty – mleko ze smoczka zwykle płynie szybko, dziecko ssie bez trudu, przez co mięśnie żuchwy są słabiej wykształcone. Dlatego jeśli karmisz w ten sposób, koniecznie zwróć uwagę na dwie sprawy. Po pierwsze, kształt smoczka – by szczęka dziecka układała się w prawidłowy sposób, smoczek musi mieć kształt kobiecego sutka (szeroką podstawę, wąski czubek) i tak jak on „pracować”, to znaczy wydłużać się, kiedy malec ssie, i powracać do pozycji wyjściowej, gdy przełyka. Znaczenie ma też rozmiar dziurki w smoczku – mleko nie powinno cieknąć z niego bez przeszkód, bo nie będzie to dobre dla żuchwy niemowlęcia. Dlatego smoczek zawsze dobieraj do wieku dziecka. Upewnij się również, że po odwróceniu butelki z mlekiem do góry dnem mleko nie cieknie z niej strumieniem, tylko powolutku kapie (albow ogóle nic z niej nie wycieka).