Szczepienia dzieci. Szczepić czy nie szczepić?

Tagi:

szczepienia dzieci, szczepienia obowiązkowe, szczepionki, zdrowie dziecka

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Szczepienia dzieci wywołują wśród rodziców sporo emocji i są przyczyną wielu dylematów. Rodzice wahają się, czy dziecko musi dostawać szczepionki, dlaczego aż tyle w pierwszym roku życia i które wybrać spośród dodatkowych, zalecanych, płatnych. Jedno jest pewne: dzieci trzeba szczepić. Nie jest to opinia podyktowana przekonaniami lekarzy na temat szczepienia dzieci, widzimisię specjalistów, ale rzetelną wiedzą opartą na badaniach. A powstające co kilka lat ruchy antyszczepionkowe zawsze kończą się tak samo, czyli wzrastającą liczbą chorych dzieci i powikłań chorobowych.

Szczepienia to ochrona na przyszłość

Szczepionki to produkty, których skład jest bardzo skrupulatnie opisany. To osłabione lub martwe chorobotwórcze drobnoustroje lub ich fragmenty albo toksyny. Udają one atak prawdziwych, groźnych zarazków. Układ odpornościowy reaguje na ten sfingowany atak i wytwarza mechanizmy, które pozwalają się bronić przed tymi zarazkami w przyszłości.

Aby ta odporność była trwała i ochraniała dziecko stale, potrzebne bywa czasem podanie kilku dawek szczepionki, także dawki przypominającej.

Ważne! Szczepionka nie wywołuje choroby. Może natomiast spowodować odczyny poszczepienne: ból, obrzęk w miejscu wkłucia, wysypkę, a nawet poważniejsze reakcje (zdarza się to szalenie rzadko). Jednak nawet poważniejsze powikłania po szczepieniach pojawiają się ponad tysiąc razy rzadziej niż po chorobach, przed którymi one chronią. To ważny argument, pozwalający docenić wartość szczepień.

Szczepienia wzmacniają odporność niemowlaka

Argumentów za szczepieniami jest wiele. Dziecko przychodzi na świat z niedoskonałym układem odporności, z tzw. odpornością pierwotną. Jest narażone na atak zarazków i nie potrafi się przed nimi tak skutecznie bronić jak jego rodzice, starszy brat przedszkolak czy siostra w wieku szkolnym. Przeciwciała, które maluszek dostał od mamy w czasie ciąży, wbrew pozorom nie chronią go długo. W dodatku przed wieloma chorobami ta ochrona w ogóle nie istnieje, wbrew temu, co sądzi wielu rodziców.

Przykładowo, przeciwciała otrzymane od mamy chronią niemowlę przez kilka miesięcy przed odrą, świnką, różyczką czy mononukleozą. Oczywiście pod warunkiem, że mama w przeszłości przebyła te choroby. Akurat szczepionkę przeciwko trzem spośród wymienionych chorób dziecko dostaje dopiero po pierwszych urodzinach (szczepionki przeciwko mononukleozie nie ma), ale przed meningokokami, pneumokokami i bakterią Hib przeciwciała mamy chronią maluszka zaledwie przez 6–8 tygodni po porodzie.

Natomiast właściwie nie chronią – bo ich stężenie w organizmie malca szybko spada – przed grypą, ospą wietrzną (na ospę może zachorować nawet miesięczne dziecko), a także tężcem, błonicą i krztuścem (dlatego przed tymi bardzo groźnymi trzema chorobami szczepi się już 6-tygodniowe maluszki).

Ważne! Ponieważ przeciwciała przechodzą od mamy do dziecka w ostatnim okresie ciąży, wcześniaki są pozbawione tej broni. Dzieci przedwcześnie urodzone powinny być więc w szczególny sposób chronione szczepieniami, oczywiście po uwzględnieniu ich stanu zdrowia.