Hipotyreoza: wrodzona niedoczynność tarczycy

Tagi:

badania przesiewowe noworodków, hipotyreoza, tarczyca niedoczynność, wrodzona niedoczynność tarczycy, zdrowie dziecka

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Dlaczego wrodzona hipotyreoza jest groźna?

Hipotyreoza czyli wrodzona niedoczynność tarczycy (WNT) jest groźna, bo dzieci nię dotknięte rodzą się zwykle z prawidłową masą ciała i długością. Jednak stopniowo w ciągu kilku tygodni życia ujawniają się cechy wynikające z braku hormonów wytwarzanych przez ten gruczoł. Ale wtedy niektóre nieprawidłowości mogą być już nieodwracalne. Aby uniknąć takich problemów zdrowotnych, wszystkie noworodki w Polsce obowiązują badania przesiewowe w kierunku wrodzonej hipotyreozy, czyli niedoczynności tarczycy.

Badania przesiewowe w kierunku wrodzonej hipotyreozy, czyli niedoczynności tarczycy

Test w kierunku wrodzonej niedoczynności tarczycy przeprowadza się zwykle jeszcze w szpitalu, w 3-5 dniu życia dziecka. Polega on na pobraniu kropli krwi z pięty noworodka na specjalną bibułę, która zostaje wysłana do laboratorium. Tam oceniane jest stężenie TSH, hormonu będącego odzwierciedleniem pracy tarczycy. Jeżeli badanie wypadnie nieprawidłowo, rodzice otrzymują zawiadomienie, aby szybko pojawili się w poradni endokrynologicznej. Niezbędna jest wówczas dalsza diagnostyka, bo badanie przesiewowe wykonane w pierwszych dniach życia dziecka nie wystarcza do postawienia ostatecznego rozpoznania choroby. Jest jedynie sygnałem, że prawdopodobieństwo jej wystąpienia jest duże i niezbędna jest dalsza diagnostyka. W razie potwierdzenia niedoczynności tarczycy, trzeba jak najszybciej wdrożyć leczenie. Od tego zależy bowiem dalszy rozwój dziecka.

Test w kierunku wrodzonej hipotyreozy, czyli niedoczynności tarczycy można zrobić samemu

Informację o przeprowadzonym w szpitalu teście umieszcza się zawsze w książeczce zdrowia dziecka. Łatwo ją poznać, bo jest to mała naklejka z nazwami chorób, w kierunku których test z krwi został wykonany. Zdarza się jednak, że zarówno mama jak i dziecko zostają wypisani ze szpitala w drugiej dobie życia. Testu  nie można przeprowadzić tuż po porodzie, bo wtedy stężenie TSH jest fizjologicznie bardzo wysokie i mogłoby dawać fałszywie dodatnie wyniki. Aby uniknąć pomyłek, rodzice dostają przy wypisie ze szpitala specjalną bibułę. Na tę bibułę należy pobrać krew w 4-6 dniu życia dziecka w czasie pierwszej wizyty pielęgniarki z przychodni lub udać się z dzieckiem do poradni, aby pielęgniarka pobrała kroplę krwi. Po wysuszeniu bibułę należy odesłać do laboratorium, pod wskazany adres. Gdyby zaginęła lub się zniszczyła, trzeba zgłosić się do szpitala w którym urodziło się dziecko i pobrać krew na nową bibułę. Lepiej nie rezygnować badania. Konsekwencje zlekceważenia testu mogą być naprawdę poważne.