Biegunka u dzieci. Przyczyny rozwolnienia: zatrucie, rotawirusy czy alergia?

Tagi:

alergia pokarmowa, biegunka u dzieci, chore dziecko, odwodnienie niemowlę, rozwolnienie, zatrucie pokarmowe

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Biegunka (niektórzy mówią: rozwolnienie) pojawia się, gdy pod wpływem stanu zapalnego spowodowanego toksynami bądź infekcją błona śluzowa jelit zaczyna „przeciekać”. Do jelit przenika duża ilość płynu, czego efektem są rzadkie stolce.

Biegunka: przyczyny rozwolnienia u dzieci

Zapewne twoje dziecko przynajmniej raz w życiu miało taki dzień, kiedy bardzo często musiało korzystać z toalety, oddając wodniste stolce, a temu wszystkiemu towarzyszył silny ból brzucha. Na pewno od razu doszłaś do wniosku, że męczy je biegunka, i zastanawiałaś się również, co może być jej przyczyną. Bo biegunka – z czego nie każdy zdaje sobie sprawę – może pojawić się z różnych powodów. Oto najczęstsze:

• Biegunka spowodowana przez zatrucie pokarmowe – w tym przypadku toksyny lub bakterie dostają się do organizmu z pożywieniem. Najczęstszą przyczyną zatruć pokarmowych są bakterie – głównie Salmonella, która wywołuje tzw. biegunkę salmonellową, i Shigella powodująca czerwonkę bakteryjną. W pierwszym przypadku wodnistym stolcom towarzyszy gorączka, silne bóle brzucha i wymioty. Czerwonka zaczyna się wystąpieniem papkowatych stolców, które zawierają śluz i krew, potem pojawia się grączka,a dziecko bardzo szybko słabnie.
• Biegunka wirusowa – inaczej grypa żołądkowa lub nieżyt żołądka i jelit – przyczyną tej biegunki są wirusy (najczęściej rotawirus). Dziecko przez 2–3 dni ma objawy przeziębienia, a potem dochodzi do nich ostra biegunka, wymioty i gorączka (nawet 40°C). Może mieć również objawy przypominające grypę (np. bóle mięśni), a także brak apetytu. Liczba wypróżnień w ciągu doby może dochodzić do 20.
• Biegunka, której przyczyną jest alergia pokarmowa – w tym wypadku biegunce, zazwyczaj nawracającej, towarzyszą inne charakterystyczne objawy, np. wysypka, skłonność do infekcji dróg oddechowych, rozdrażnienie, nudności, nieprawidłowy przyrost masy ciała.
• Biegunka, która towarzyszy zapaleniu wyrostka robaczkowego – biegunce towarzyszą nasilające się bóle brzucha, które rozpoczynają się w okolicy pępka lub w nadbrzuszu i przesuwają się w kierunku prawego podbrzusza. Ból jest szczególnie silny w tzw. punkcie McBurneya znajdującym się w połowie odległości między pępkiem a górnym przednim kolcem kości biodrowej. Bólowi towarzyszy brak apetytu i niewielka gorączka. Dziecko najchętniej leży na prawym boku z podkurczonymi nogami.
• Biegunka po kuracji antybiotykowej – efektem przyjmowania antybiotyku jest wyniszczenie naturalnej flory bakteryjnej i w konsekwencji luźne, wodniste stolce.

Biegunka nie lubi jagód, jabłek i marchwianki

Niekiedy biegunkę można próbować wyleczyć metodami babuni. Skutecznym środkiem na wodniste stolce są suszone czarne jagody lub herbatka z nich. Do pół litra wody  trzeba wrzucić 2–3 łyżki stołowe jagód, doprowadzić do wrzenia i gotować przez 10 minut, a potem odcedzić przez sitko i podawać dziecku po filiżance 3 razy dziennie.

Zawarte w herbatce garbniki łagodzą biegunkę, bo uszczelniają błonę śluzową jelit, co sprawia, że stolce są mniej płynne. Podobnie działają pektyny znajdujące się w jabłku startym ze skórką, a także marchwianka. Tę zupę robi się następująco: 50 dag obranej marchwi trzeba gotować przez 1,5 godziny w litrze wody z niepełną łyżeczką soli, potem zmiksować i podawać dziecku w niewielkich porcjach.

Kiedy biegunka wymaga wizyty u lekarza?

To zależy od wieku malca, objawów towarzyszących biegunce, a także od ogólnego stanu zdrowia dziecka. Zasada jest taka: im młodsze dziecko, tym biegunka szybciej może doprowadzić do groźnego dla życia odwodnienia. Dlatego nie wolno zwlekać z wizytą u lekarza, jeśli biegunkę ma niemowlę bądź dwu-lub trzylatek, ale można z tym poczekać, jeśli dopadła ona nastolatka. Chyba że towarzyszące jej objawy świadczą o tym, że sytuacja wymaga pilnej interwencji lekarskiej (np. podejrzewasz zapalenie wyrostka robaczkowego albo dziecku grozi odwodnienie). Lekarza trzeba wezwać również wtedy, gdy stan zdrowia dziecka nie poprawia się, a wręcz przeciwnie – staje się ono osłabione, apatyczne, zaczyna wymiotować lub biegunka się nasila.

Biegunka powoduje odwodnienie!

To stan, w którym zawartość wody w organizmie spada poniżej wartości niezbędnej do jego prawidłowego funkcjonowania. Dochodzi do niego wówczas, gdy utrata wody wyniesie co najmniej 2 proc. ciężaru ciała. Innymi słowy – jeśli dziecko waży 9 kg, by zaczęło się odwadniać, musi stracić minimum 180 g wody. Odwodnienie ma kilka etapów – im procent utraty wody jest wyższy, tym stan ten jest groźniejszy dla zdrowia. Można je rozpoznać po następujących objawach:

• suche wargi, język i błona śluzowa jamy ustnej,
• płacz „bez łez”,
• apatia bądź rozdrażnienie,
• mocz ma ciemne zabarwienie i jest go bardzo mało albo nie ma wcale,
• oczy są zapadnięte,
• skóra ma zmniejszone napięcie – ujęta w dwa palce i puszczona nie wraca natychmiast na swoje miejsce.

Silnie odwodnione dziecko jest osłabione – nie krzyczy lub ma chrapliwy głos, jest apatyczne i wiotkie. W takim przypadku konieczna jest pomoc lekarza.