Żłobek. Wady i zalety

Tagi:

dziecko w żłobku, wychowanie dzieci, żłobek, żłobek prywatny

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Komu później powierzyć opiekę nad maluchem? Najczęściej wybór pada na babcię lub wynajętą nianię. O żłobku wielu młodych rodziców nawet nie myśli lub traktuje go jak ostateczność. Czy słusznie?

Zmiana obyczajów

Rzeczywiście, aż do lat 90. były to placówki, które bardziej przypominały kompanię karną niż miejsce przyjazne dziecku – najważniejsze były sterylna czystość i regulamin – dzieci miały na komendę zjeść (często były karmione na siłę), zrobić siusiu i zasnąć. Obrazu koszmaru dopełniały zwyczaje wynikające głównie z przepisów sanitarnych, np. tzw. filtr sanitarny – codziennie po przyjściu do żłobka dziecko było (już bez mamy) rozbierane w specjalnym pokoju i badane przez pielęgniarkę lub lekarza, czy na pewno jest zdrowe. Z tych samych powodów rodziców nigdy nie wpuszczano do pomieszczeń, w których przebywały dzieci. Maluchy nie mogły też przynosić z domu żadnych zabawek, przytulanek etc. Tak było i może jeszcze jest (odpukać!) w niektórych żłobkach a'la PRL. Jednak ogromna większość dzisiejszych żłobków wygląda zupełnie inaczej. Najważniejsze są potrzeby dziecka, także te emocjonalne. Dlatego nie ma żadnego wyrywania malca z rąk mamy – przez pierwsze dni (lub tygodnie) rodzice mogą przebywać w żłobku razem z dzieckiem, aby łatwiej mu było zaaklimatyzować się w nowym środowisku, poznać „ciocie”, nową przestrzeń, zwyczaje, rytm dnia. Maluch może też zabrać z domu swoją ulubioną przytulankę czy poduszkę, czy smoczek. Nie ma karmienia wbrew woli, są za to różne diety, np. jeśli dziecko jest na diecie dla alergików bądź wegetariańskiej.
A przede wszystkim są zabawy, ciekawe zajęcia i miłe ciocie. Może więc przynajmniej warto rozważyć umieszczenie dziecka w żłobku? Zwłaszcza że jest to rozwiązanie, które ma kilka zalet.
To, co jest najtrudniejsze – zarówno dla dziecka, jak i dla mamy – to rozłąka i tęsknota. Dotąd maluszek był oczkiem w głowie mamy, która zawsze była blisko i starała się spełniać wszystkie jego potrzeby. Teraz to się zmieni. Na początku bardzo będzie wam siebie brakować, ale to minie, gdy dziecko coraz lepiej będzie adaptować się w nowym środowisku.

Jak zmniejszyć stres

Gdy do żłobka ma trafić maluch kilkumiesięczny, lepiej, by stało się to, zanim skończy 6. miesiąc życia – później wchodzi w fazę rozwojową silnego przywiązania do opiekunów i lęku przed nowymi osobami, twarzami.

• Skorzystaj z możliwości zostania z dzieckiem przez pierwsze dni i nie zostawiaj go od razu na cały dzień. Zacznijcie od 2–3 godzin dziennie, stopniowo ten czas wydłużając.
• Jeśli twoje dziecko skończyło rok, pamiętaj, aby pożegnać się z nim – nie wymykaj się ze żłobka ukradkiem.
• Jeśli dziecko jest starsze (ma 1,5 roku lub więcej), przed pójściem do żłobka tłumacz mu powody rozłąki i uprzedź, czego może się spodziewać. Nie koloryzuj, nie przedstawiaj żłobka jako krainy szczęśliwości – trzymaj się rzeczywistości. Powiedz, że będą tam nowi koledzy i koleżanki, dużo zabawek, ale trzeba będzie zostać bez rodziców.
• Przy rozstaniu z takim starszym maluchem nigdy nie mów „zaraz wrócę”, jeśli masz zamiar wrócić po kilku godzinach. Lepiej określ, kiedy to będzie (przed obiadem, po spacerze, po podwieczorku).
• Po powrocie malca do domu bądź cierpliwa i cała dla niego. Być może będzie chciał być w stałym kontakcie z tobą – przytulony i wpatrzony w twą twarz, gotów do powtarzania głosek, wspólnej zabawy. Zrozum to i nie okazuj zniecierpliwienia. Przecież dla niego jesteś całymświatem. Dotąd to ty go karmiłaś, tuliłaś, bawiłaś się z nim, a teraz nie widzi cię przez kilka godzin. Dziecko musi to odreagować, więc wciąż chce cię przytulać i być blisko.