Ssanie kciuka: niegroźne zachowanie, czy szkodliwy nawyk?

Tagi:

dziecko ssie kciuk, nawyk, niemowlę, rozwój dziecka, ssanie kciuka

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Rozwój dziecka jest mocno związany z chęcią poznawania świata przez niemowlę. Dziecko początkowo wkłada do buzi wszystko, co znajduje się w zasięgu jego rączek. Stąd bierze się ssanie kciuka. Ssanie to jedna z najbardziej naturalnych czynności i to taka, którą dziecko potrafi wykonać już w brzuchu mamy. I czasem da się to nawet uchwycić na usg! Aż 90 proc. noworodków ssie rączkę do 2 godzin od momentu przyjścia na świat, potem robi to od 50-90 proc. dzieci. I choć dla wielu rodziców stanowi to problem, specjaliści uspokajają. Ssanie kciuka przez pierwsze dwa lata życia dziecka jest zupełnie normalne i nie powoduje żadnych problemów ze zgryzem. A niektórzy lekarza i logopedzi „pozwalają” maluchom ssać kciuk nawet do 5-6 urodzin.

Ssanie kciuka - skąd to się bierze?

Dzieci w łonie matki ssą kciuk już od 18 tygodnia ciąży. Nie ma w tym nic dziwnego. Usta niemowlaka są jednym z najważniejszych organów służących do poznawania świata i zdobywania przyjemności. I zanim dziecko nauczy się sięgać po przedmioty i wkładać je do buzi, upycha tam dłonie – najpierw całe piąstki, a z czasem najwygodniej jest maluchowi ssać kciuk. Połowa dzieci kończy z tym procederem przed drugimi urodzinami, a 95 proc. przed szóstymi, zwykle samodzielnie. Tym, które zasypiają ssąc paluszek, zwykle jest trochę trudniej niż tym, które ssą go tylko po to, by się nieco uspokoić.

Kiedy ssanie kciuka staje się problemem?

Psychologowie, logopedzi, lekarze zdecydowanie odradzają rodzicom oduczanie niemowlaków ssania kciuka. Dla tak małych dzieci to zupełnie naturalna czynność i zabranianie jej mogłoby przynieść więcej szkody niż pożytku. Pierwsze próby ograniczania ssania paluszka można podjąć, gdy dziecko kończy 2 lata i tylko w przypadku, gdy ssie go wyjątkowo intensywnie (mocno i często). Raczej nie proponuj maluchowi ssania smoczka zamiast kciuka, lepiej nie zmieniać jednego nawyku na drugi. Staraj się obserwować, w jakich okolicznościach niemowlę wkłada palec do buzi i eliminować je. Jeśli np. zauważysz, że dziecko ssie palec z nudów, staraj się okazywać dziecku więcej uwagi. Warto także ograniczyć dziecku sytuacje stresowe i kierować jego zainteresowanie na inne czynności.

Jak zwalczyć ssanie kciuka?

Dla pięcio-, sześciolatka ssanie kciuka może stanowić przeszkodę w jego kontaktach z innymi dziećmi. Jeśli dziecko zacznie się skarżyć, ze rówieśnicy się z niego wyśmiewają, pomóż mu ograniczyć ssanie palca. Potrzebna jest w tym  duża delikatność. Dziecko nie powinno czuć się odrzucone także w domu z powodu ssania kciuka. Staraj się delikatnie wyjmować mu paluszek z buzi, jeśli tylko to zauważysz. Chwal go za sukcesy, unikaj sytuacji skłaniających do ssania palca, np. oglądania telewizji, zbyt długiej jazdy samochodem. Nie tocz bojów, lepiej motywuj dziecko do zmiany zachowań. Możesz np. kupić tablicę i zaznaczać na niej sukcesy. Na koniec każdego tygodnia dziecko powinno dostać małą nagrodę, an koniec miesiąca większą. Pamiętaj, że często najlepszą strategią jest przeczekanie problemu. Może na twoje dziecko dobrze podziała właśnie niepodejmowanie przez jakiś czas tematu ssania palca? Jeśli jednak zauważysz, że wszystkie metody stosowanie przez ciebie nie odnoszą oczekiwanego rezultatu, a dziecko cierpi z powodu reakcji otoczenia na jego nawyk, skonsultuj się z pediatrą, psychologiem lub stomatologiem. Każdy z nich podpowie ci swoje rozwiązanie tego problemu.