Dziecka kochanie czy rozpieszczanie. Czy można rozpuścić niemowlę?

Tagi:

rozpieszczanie dziecka, rozpuszczanie niemowlaka, rozwój emocjonalny dziecka, wychowanie w miłości

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Rozpieszczone dziecko nie jest marzeniem żadnej mamy, ale z drugiej strony pojawia się pytanie czy niemowlę można rozpuścić? Pewnie dlatego w twojej głowie kołaczą się myśli w stylu "jestem na każde zawołanie dziecka - wychowam małego terrorystę". Chcesz dziecku przychylić nieba, a jednocześnie obawiasz się, czy w przyszłości nie obróci się to przeciwko tobie i będziesz miała rozwydrzone, źle wychowane i rozpuszczone jak dziadowski bicz dziecko. Spokojnie, wszystko jest pod kontrolą...

Rozpieszczone niemowlę w świetle nauki

Dowód na to, że noworodek powinien jak najmniej czasu spędzać z dala od mamy, np. w swoim łóżeczku, dostarczyli naukowcy. Badanie przeprowadzone przez uczonych z Uniwersytetu Kapsztadu w RPA, którego wyniki opublikowało pismo "Biological Psychiatry", wykazało, że poziom stresu wzrasta aż dwukrotnie u noworodków, które śpią w łóżeczku obok łóżka mamy w porównaniu z maleństwami, które śpią z mamą "skóra do skóry". Poza tym "odosobnione" noworodki śpią gorzej, częściej się budzą i są mniej wypocząte.
Niemowlak, wbrew powszechnej opinii, nie umie jeszcze niczego wymuszać ani nie jest manipulatorem. Działa instynktownie i jest bardzo nieporadny w obcym mu świecie - stąd jego "wołanie o pomoc" i potrzeba bliskości mamy. Jeśli spełnisz jego potrzeby, wychowasz samodzielne, odważne, pewne siebie i ufne dziecko.

Czy niemowlę będzie rozpieszczone, jeśli podchodzisz do niego zawsze, gdy płacze?

Robisz bardzo dobrze i nie rozpuszczasz dziecka. Przecież tak cię dziecko woła, ponieważ inaczej jeszcze nie potrafi. A na pewno jesteś mu potrzebna, bo przez dziewięć miesięcy, gdy mieszkało w twoim brzuchu, byliście nierozłączni, a teraz jest w obcym świecie. Psychologowie podkreślają również, że przez pierwsze półrocze życia dziecko czuje, że ono i mama to jedno - potrzebuje więc bliskości i czułości mamy (jeszcze nie pora na tatę, ale z każdym dniem będzie mu on coraz bliższy), co daje mu poczucie bezpieczeństwa. Warto reagować na płacz dziecka i sprawdzać, czego mu brakuje. Ma pełną pieluszkę, znowu jest głodna, a może brakuje mu towarzystwa, bo leży samo w łóżeczku? Spełnij jego potrzeby, by wiedziało, że zawsze może na ciebie liczyć.
ALE nie musisz biec do płaczącego dziecka na złamanie karku. Idąc do niego, mów, że się zbliżasz, że zaraz mu pomożesz. Im starsze niemowlę, tym ten czas dotarcia do niego możesz wydłużać.

Czy niemowlę będzie rozpieszczone, jeśli ciągle tulisz je w ramionach, kołyszesz, nosisz?

Nie, to w ten sposób wychowujesz szczęśliwe dziecko, którego potrzeba bliskości (fizycznej!) ukochanej mamy jest w pełni zaspokojona. Dodatkowo pomagasz w dobrym rozwoju mózgu (kołysanie pobudza produkcję synaps), rozwijasz zmysły i prawidłową koordynację wzrokowo-ruchową dziecka.
ALE potrzebę bliskości możesz zaspokoić także w inny sposób, np. kładąc dziecko na kocyku obok siebie i głaszcząc, a kołysać możesz w specjalnym leżaczku-bujaczku. Jeśli dziecko wyjątkowo często domaga się bliskości mamy, warto rozważyć noszenie go w chuście. Staraj się również nie traktować kołysania w ramionach jako sposobu na usypianie dziecka - niech to będzie tylko forma zabawy i wspólnej aktywności.