Zanim dziecko pójdzie do przedszkola...

Tagi:

adaptacja w przedszkolu, emocje dziecka, przedszkole, przygotowanie do przedszkola

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Pójście do przedszkola spowoduje, że dziecko będzie przeżywał wiele emocji, związanych z rozstaniem z rodzicami i nowym otoczeniem. Może mieć kłopot z przystosowaniem się do nowych reguł, rytmu dnia. Nie będzie mu łatwo odnaleźć się w grupie rówieśników i nauczyć się żyć z nimi bez konfliktów. Będzie też przez dłuższy czas przeżywał codziennie lęk, czy na pewno przyjdziesz po niego, by zaprowadzić go do domu.
Ty również będziesz pełna obaw o to, jak twoja pociecha poradzi sobie z nową sytuacją, czy na pewno dobrze wybrałaś przedszkole i zapewniłaś malcowi najlepszą z możliwych opiekę. Łatwiej wam będzie zaadaptować się w przedszkolu, jeśli już wcześniej przećwiczycie pewne sytuacje.

Trening to podstawa

Ważne jest, by zacząć go jak najwcześniej.
Przede wszystkim ważne jest, by dziecko wiedziało, że rodzice zawsze po nie wrócą. Najprostszym sposobem jest regularne pozostawianie dziecka pod opieką zaufanych osób (babć, cioć czy niani). Zanim wyjdziesz, powiedz, o której wrócisz i nie spóźnij się! Zacznij od np. pół godziny i stopniowo wydłużaj czas swojej nieobecności.

Staraj się stwarzać dziecku jak najwięcej możliwości kontaktowania się z innymi dziećmi - bądźcie stałymi bywalcami placów zabaw, klubów dla małych dzieci, utrzymujcie bliskie kontakty z dziećmi należącymi do rodziny i znajomych. W takich sytuacjach obserwuj zachowanie swojego malucha i interweniuj tylko wtedy, kiedy dzieci naprawdę nie są w stanie same rozwiązać konfliktu. Gdy widzisz, że jakaś sytuacja sprawia dziecku kłopot - rozmawiaj z nim o tym.
Ucz dziecko samodzielności. Zgodnie z zaleceniami specjalistów dziecko, w którego dietę zaczynają być włączane  nowe smaki, powinno być karmione łyżeczką. Warto, mimo dodatkowego sprzątania, jakie to z sobą niesie, by jak najwcześniej dostało ją do rączki i nauczyło się samo nią posługiwać (oczywiście pod twoim czujnym okiem). Stwarzaj sytuacje, w których dziecko będzie mogło samo ubierać się, oczywiście na miarę swoich możliwości i bez pomocy z twojej strony korzystać z toalety.