Ustawa żłobkowa: jakie mamy możliwości opieki nad dzieckiem?

Tagi:

klubik dla dzieci, opieka nad dzieckiem, ustawa żłobkowa, zatrudnianie niani, żłobek

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Psychologowie dziecięcy twierdzą, że najlepiej by było, gdyby każde dziecko przynajmniej przez pierwszy rok życia przebywało w domu z mamą, jednak dziś taki luksus jest udziałem nielicznej grupy dzieci. Nie ma jednak sensu obwiniać się z tego powodu, że nie jesteś w stanie zapewnić dziecku osobistej opieki przez całą dobę. Ważne jest natomiast, by dobrze przygotować malca do rozstania z mamą, a także, by wybrać odpowiednią dla niego opiekę na ten czas, kiedy rodzice są w pracy. Do tej pory drastycznie brakowało miejsc w żłobkach, a nianie zatrudniane były w większości domów na czarno. Twórcy obowiązującej od lutego 2011 roku ustawy żłobkowej chcieli zmienić tę sytuację. Ustawa ułatwia zakładanie prywatnych żłobków i stwarza rodzicom możliwość większego wyboru między różnymi formami opieki nad dzieckiem.

Nowe oblicze żłobków

Żłobki przestały być zakładami opieki zdrowotnej, co do tej pory sprawiało, że ta forma opieki nad dziećmi z trudem rozwijała się w sektorze prywatnym. Od tej pory w żłobkach będą mogły przebywać maluchy od 20. tygodnia do 3., a nawet w wyjątkowych przypadkach 4. roku życia (np. w sytuacji, gdy nie będzie możliwe zapewnienie dziecku kontynuacji opieki w przedszkolu lub gdy rozwój psychomotoryczny dziecka będzie tego wymagał). Docelowo godziny przebywania dziecka w żłobku mają być dostosowane do potrzeb rodziców. Jest to bardzo ważna zmiana, ponieważ sprawia, że nie trzeba już będzie nerwowo spoglądać na zegarek, by zdążyć odebrać malucha ze żłobka. Opieka nad dziećmi w żłobku ma obejmować maksymalnie 10 godzin dziennie, jednak za dodatkową opłatą będzie można pozostawić dzieci na dłużej. Istotny jest również fakt, że oprócz personelu medycznego żłobki będą musiały zatrudniać między innymi pedagogów, którzy będą czuwali nad rozwojem maluchów. Według nowej ustawy jedna opiekunka- -pielęgniarka może sprawować opiekę nad maksymalnie ośmiorgiem dzieci. Nowe przepisy zachęcają także pracodawców do zakładania żłobków przy zakładach pracy, co ma znacznie ułatwić życie ich pracownikom. Prywatne żłobki funkcjonują już dziś i w większości przypadków cieszą się bardzo dobrą opinią. Tak opowiada o pobycie tam swojej córeczki Patrycji Kamila, która na co dzień pracuje w dziekanacie jednej z uczelni w Trójmieście: „Moja Pati uczęszcza do żłobka od 7. miesiąca życia i czujemy się z tym obie świetnie. Jedyny dyskomfort, jaki odczuwam w związku z tą sytuacją, to znaczne uszczuplenie portfela. Miesięczny koszt pobytu córeczki w placówce to około 800 zł, jednak opieka, którą Pati tam otrzymuje, jest tego warta. Szkoda tylko, że codziennie muszę jej szykować jedzenie, gdyż ta placówka nie zapewnia dzieciom żadnych posiłków, ale i do tego można się przyzwyczaić. Wiem, że Patu ma dobrą opiekę i nie muszę się stresować niepotrzebnie w pracy.”

Co to jest klubik dziecięcy?

To jedno z nowoczesnych rozwiązań, które w praktyce już istnieje. Jeżeli uważasz, że twoje dziecko nie odnajdzie się w dużej grupie rówieśniczej i wolisz, by przebywało w mniejszej placówce, masz do wyboru klubik żłobkowy lub dziecięcy. Jest to forma opieki dla maluchów, które ukończyły pierwszy rok, a nie przekroczyły jeszcze 3., a w wyjątkowych przypadkach 4. roku życia. W klubiku można zostawić dziecko na maksymalnie 5 godzin dziennie, jest to więc idealne rozwiązanie dla tych rodziców, którzy np. wykonują tzw. wolne zawody. Opiekunowie zatrudnieni w klubikach muszą spełniać takie same wymagania jak pracownicy żłobków. Zasadnicza różnica polega na tym, że w klubiku żłobkowym lub dziecięcym na jednego opiekuna może przypadać tylko ośmioro dzieci.

Jak zostać opiekunem dziennym dzieci?

Jeśli nie chcesz rozstawać się ze swoim dzieckiem i uważasz, że dobrze sprawdziłabyś się także w opiece nad innymi dziećmi, może warto zastanowić się nad możliwością podjęcia pracy jako opiekun dzienny? Może nim zostać w zasadzie każdy rodzic, jednak wybór kandydata zawsze ma być poprzedzony bardzo starannym wywiadem środowiskowym. Twórcy ustawy chcą także w ten sposób zaktywizować zawodowo rodziców. Jeżeli chciałabyś zostać opiekunem dziennym, musisz wygrać konkurs ogłoszony przez wójta, burmistrza bądź prezydenta miasta, a następnie ukończyć 160-godzinne szkolenie. Jeżeli masz wykształcenie medyczne lub pedagogiczne, twoje szkolenie zostanie skrócone do 40 godzin. Opiekun dzienny ma sprawować opiekę nad maluchami w swoim domu i to jego wielkość ma decydować o liczbie przyjętych dzieci. Jeden opiekun może zajmować się maksymalnie piątką dzieci w wieku od 20. tygodni do ukończenia 3–4 lat. Jako opiekun dzienny będziesz zatrudniana przez gminę na podstawie umowy o pracę, w której będą określone twoje obowiązk i wynagrodzenie.

Jak legalnie zatrudnić nianię?

Najbardziej popularną formą sprawowania opieki nad naszymi dziećmi (poza babciami oczywiście) było zatrudnianie niań. Do tej pory jednak panie pracujące w takim charakterze w większości przypadków nie były zatrudniane legalnie, w związku z czym nie miały z tego tytułu żadnych świadczeń i przywilejów. Ustawa żłobkowa proponuje legalne zatrudnianie niań z pomocą państwa, które ma opłacać za nie składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne od kwoty najniższego obowiązującego wynagrodzenia za pracę. Jeśli będziesz chciała zapłacić niani więcej niż przewiduje najniższe wynagrodzenie za pracę, wówczas musisz sama pokryć różnicę, płacąc brakującą część składki na te ubezpieczenia. Warunkiem takiego zatrudniania niani jest, by oboje rodzice (lub samotny rodzic), byli osobami pracującymi. Klauzula ta obejmuje także zatrudnienie na podstawie umowy cywilnoprawnej i prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Niania będzie mogła sprawować opiekę nad dzieckiem w wieku od 20 tygodni do ukończenia trzech lub – w wyjątkowych przypadkach – czterech lat.

Przygotuj dziecko na rozstanie z mamą

Możliwości jest kilka. Co wybrać? Wiele zależy od rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka. Jeśli jest otwarte, śmiałe, na pewno wszędzie łatwiej się zaaklimatyzuje niż dziecko lękliwe, zamknięte w sobie. Jeśli wiesz, że niedługo będziesz musiała codziennie choć na trochę rozstawać się z maluszkiem, postaraj się przygotować go do tego. Spraw, by poznawał nowych ludzi i nowe miejsca, miał kontakt z innymi dziećmi i zostawał chociaż czasami pod opieką innych dorosłych. Wówczas o wiele łatwiej będzie mu się przyzwyczaić do rozstań z rodzicami.