Prawidłowy rozwój mowy a normy wiekowe

Tagi:

logopeda, nauka mowy, rozwój mowy, wady wymowy

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Dziecko, które ukończyło 3 lata powinno wymawiać:

• wszystkie samogłoski, zarówno ustne (a, o, e, u, i, y), jak i nosowe (ą, ę);

• spółgłoski dwuwargowe twarde i zmiękczone (m, m’, b, b’, p, p’);

• spółgłoski wargowo-zębowe twarde i zmiękczone (f, f’, w, w’);

• spółgłoski środkowojęzykowe (ś, ź, ć, dź, ń);

• spółgłoski tylnojęzykowe twarde i zmiękczone (k, k’, g, g’, ch, ch’);

• spółgłoski przedniojęzykowo-zębowe (t, d, n);

• spółgłoski przedniojęzykowo-dziąsłowe twarde i zmiękczone (l, l’);

• półsamogłoski (ł, j).

W wymowie dziecka 4-letniego:

• utrwalają się stopniowo głoski s, z, c, dz;

• pojawia się głoska r;

• głoski sz, ż, cz, dż zastępowane są nadal przez głoski s, z, c, dz bądź ś, ź, ć, dź.

W wymowie dziecka 5-letniego:

• zaczynają ustalać się głoski sz, ż, cz, dż;

• powinna być realizowana głoska r.

Mowa 6-latka

Powinna już być opanowana pod względem dźwiękowym. Niemniej jednak wciąż daleka jest ona od doskonałości. Zdarza się bowiem, że grupy spółgłoskowe są jeszcze upraszczane, wyrazy ulegają licznym zniekształceniom, zaś najtrudniejsze dla
dziecka dźwięki, tj. sz, ż, cz, dż oraz r, zastępowane są przez głoski łatwiejsze, tj. odpowiednio przez s, z, c, dz bądź l, j.