Otyłe dziecko: otyłość i nadwaga u dzieci są niebezpieczne

Tagi:

dziecko z nadwagą, grube dziecko, nawyki żywieniowe, otyłe dziecko

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Gdy malec je za dużo, nadmiar energii odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej. Od nadwagi prosta droga do otyłości, groźnej dla zdrowia fizycznego i psychicznego dziecka. Parametrem, oceniającym stopień otyłości, jest BMI – body mass index, czyli wskaźnik masy ciała. BMI u dzieci zawsze odnosi się do siatek centylowych. Zgodnie z normami, otyłość u dzieci rozpoznaje się, kiedy BMI przekracza 95 centyl. Jest to skomplikowane, dlatego może zrobić to tylko lekarz. Jednak i bez tych pomiarów możesz ocenić, czy twoje dziecko jest otyłe, bo nadmiaru tkanki tłuszczowej nie sposób nie zauważyć.

Chory z łakomstwa

W licznych badaniach wykazano, że nadmiar tkanki tłuszczowej zwiększa ryzyko chorób serca i układu krążenia, astmy czy cukrzycy, powoduje też problemy ze snem. Dziecko, ważące zbyt dużo, jest ociężałe – nie zawsze może dorównać innym w zabawach wymagających sprawności fizycznej. Często wręcz nie chce w nich uczestniczyć przez co spala jeszcze mniej energii. Czasem jest nieakceptowane przez rówieśników, od których dowiaduje się, że jest grube i brzydkie, przez co zamyka się w sobie i nie chce. chodzić do przedszkola czy szkoły. By się pocieszyć, je coraz więcej.

Lepiej zapobiegać

Co zrobić, by ten czarny scenariusz nie miał miejsca w przypadku twojego dziecka? A może już wystąpił, i szybko musisz coś z tym zrobić? Sposoby postępowania w obu przypadkach są bardzo podobne:

• idź z dzieckiem do lekarza. Być może nadmierny apetyt jest skutkiem zaburzeń zdrowotnych. Konieczne będzie wówczas wykonanie badań (m.in. poziomu cukru we krwi)
• spróbuj dociec, z jakiego powodu twoja pociecha dużo je. Może jedzenie jest dla niego sposobem na nudę, stres, albo np. złą atmosferę w domu, czy brak akceptacji rówieśników? W takim przypadku prawdopodobnie nie obejdzie się bez wizyty u psychologa.
• nie pozwól przekarmiać go dziadkom
• wyeliminuj z jadłospisu białe pieczywo (zastąp je razowym), słodkie płatki śniadaniowe (mniej tuczące są płatki kukurydziane) i słodkie napoje gazowane
• ustal stałe pory posiłków, by przyzwyczaić dziecko do jedzenia o konkretnych godzinach
• umów się z dzieckiem, że słodycze dostanie tylko raz w tygodniu – np. w sobotę. Bądź konsekwentna i w inne dni nie kupuj mu nic słodkiego. Usuń z zasięgu wzroku dziecka cukierniczkę (bo malec odcięty od stałego dostępu słodyczy na pewno sięgnie po cukier)
• jeśli malec lubi pogryzać między posiłkami, zamiast chipsów i czekolady czy ciasteczek zaproponuj mu zdrowe przekąski – surową marchewkę, owoce, warzywa, orzechy
• nie zwracaj dziecku uwagi, że je za dużo, że jest za grube. W ten sposób tylko pogorszysz jego samopoczucie sprawiając, że malec będzie chciał pocieszyć się ... jedząc więcej
• do picia dawaj mu wodę mineralną. Soczki owocowe, zwłaszcza te dla dzieci, zawierają bardzo dużo cukru
• zmień nawyki całej rodziny. Zamiast siedzieć przed telewizorem albo komputerem, wybierzcie się na spacer, do ZOO czy parku rozrywki
• zapisz się z dzieckiem na basen, zacznijcie wspólnie jeździć na rowerze, grajcie w piłkę. Ważne, by dziecko codziennie było aktywne fizycznie
• jeśli twoje dziecko waży kilkanaście kilogramów za dużo i czujesz, że ten problem cię przerasta, spróbuj znaleźć w swojej okolicy poradnię leczenia otyłości, lekarza pediatrę specjalizującego się w gastrologii dziecięcej, albo dietetyka dziecięcego, który przedyskutuje z tobą nawyki żywieniowe twojego dziecka i ustali optymalną dietę.