Nasze dzieci jedzą za dużo!

Tagi:

dieta dziecka, grube dziecko, otyłe dziecko, otyłość dziecięca

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

– Instynkt nakarmienia to jednocześnie piękne i straszne przyzwyczajenie - mówi profesor Tomasz Romer, endokrynolog z Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. – Matki, babcie odejmą sobie jedzenie od ust, byleby tylko nakarmić dziecko. Jeśli same są głodne, to gest porywający. Ale jeśli na siłę wpychają pokarm w dziecko najedzone, bo wydaje im się, że tak trzeba, to taka troska jest przesadna. W karmieniu, tak jak we wszystkim, potrzebny jest umiar.

Profesor przypomina, że najczęściej jemy około 30 proc. więcej niż jest w stanie zużyć (spalić) nasz organizm. A dzieje się tak choćby dlatego, że nasze życie staje się coraz bardziej wygodne, w wielu czynnościach zastępują nas urządzenia i maszyny i nie musimy wydatkować z siebie tyle energii co kilkadziesiąt lat temu.

Nasz wygląd zależy od stylu życia. Niemowlęta są tego świetnym przykładem. Najczęściej pulchne, bo niewiele się ruszają, dopiero kiedy zaczynają raczkować – w dziewiątym, dziesiątym miesiącu życia – powoli tracą wałeczki tłuszczu. Dwu-, trzylatki stają się szczupłe, bo w tym wieku trudno usiedzieć na miejscu. Tylko niektóre, najczęściej przekarmiane przez rodziców, rosną z nadwagą.

Co dziesiąty za gruby

Około 440 tysięcy polskich uczniów (6 proc.) ma nadwagę, a około 290 tysięcy (4 proc.) jest otyłych. To oznacza, że problemy z nadmiarem tkanki tłuszczowej ma co dziesiąte dziecko w wieku szkolnym! Lekarze przestrzegają, że lepiej zapobiegać otyłości niż z nią walczyć. – Organizm broni się przez zrzuceniem każdego kilograma – tłumaczy prof. Romer. Unikajmy więc zbędnych kilogramów, gdy jesteśmy szczupli!

Jeśli sprawę przegapiliśmy i teraz musimy dziecko odchudzić, pamiętajmy, by nie była to żadna dieta cud. – Ma ono otrzymywać takie samo jedzenie jak do tej pory, tylko mniej kaloryczne, a więc przede wszystkim zawierające mniej tłuszczu i słodyczy – mówi prof. Romer. – Po kilku miesiącach zeszczupleje. Nie może gwałtownie schudnąć, bo szybko rośnie. Dorośli muszą zadbać o to, by przez jakiś czas ich latorośl utrzymała ciężar ciała na tym samym poziomie – dodaje endokrynolog.

Ważne jest też, by odchudzanie nie stało się przyczyną dodatkowego stresu: – Dziecku nadal jedzenie powinno się kojarzyć z przyjemnością, a nie z wyrzeczeniami – podpowiada prof. Romer.