D jak dobra witamina

Tagi:

dieta, dziecko, krzywica, mleko, nabiał, osteoporoza, sery, witamina D, żywienie

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

D jest jedną z niewielu witamin, które nasz organizm potrafi sam wytworzyć. Powstaje ona w skórze, a do tego, by została wytworzona, niezbędne są promienie UV. Już 10–20 minut na słońcu zapewnia odpowiednią dawkę tej witaminy, wystarczającą, żeby pokryć dzienne zapotrzebowanie w okresie od marca do września. W pozostałych miesiącach, gdy dzieci rzadziej bawią się na dworze (a nawet jeśli są na nim codziennie, to zwykle szczelnie opatulone), do skóry dociera mniej promieni. Wówczas witaminę D trzeba dostarczać wraz z pożywieniem. Ta zasada do niedawna dotyczyła tylko niemowląt karmionych piersią – kobiece mleko nie zawiera bowiem niemal wcale tej witaminy, dlatego takie maluchy muszą aż do 2. roku życia dostawać ją dodatkowo. Od pewnego czasu jednak pediatrzy zalecają, by witaminę D bądź produkty w nią bogate podawać dzieciom i młodzieży aż do 18. roku życia.

Jest tak z kilku powodów. Po pierwsze dzieci zamiast – jak to było jeszcze kilkanaście lat temu – godzinami bawić się na powietrzu, spędzają większość czasu przed komputerem czy telewizorem, przez co produkcja witaminy D w skórze jest zbyt niska. Po drugie z badań epidemiologicznych prowadzonych w Polsce m.in. przez Instytut Żywności i Żywienia wynika, że dieta polskich dzieci jest zbyt uboga w tę witaminę. Specjaliści szacują, że aż 9 na 10 dzieci powyżej 3. roku życia nie spożywa jej w zalecanej ilości, co oczywiście prowadzi do niedoborów.

Skutki niedoboru

Zbyt mała ilość witaminy D u niemowląt może być przyczyną krzywicy – to wiemy wszyscy. Rzadko który rodzic zdaje sobie jednak sprawę z tego, że niedobór tej witaminy u starszych dzieci może prowadzić do zaburzeń mineralizacji kości, spowolnienia procesu ich wzrostu, a w konsekwencji do osteopenii (utraty masy kości) i osteoporozy. Innymi słowy, dziecko będzie niższe, niż mogłoby być, a jego kości będą bardziej podatne na złamania. Takie dzieci są również bardziej narażone na wady postawy oraz zniekształcenia naturalnych krzywizn kręgosłupa, ponieważ brak witaminy D osłabia także funkcje mięśni, które nie są w stanie właściwie podtrzymywać masy szkieletowej. Skutkiem niedoboru są też słabsze, łatwo kruszące się zęby, stany zapalne skóry, częste zapalenia spojówek, mniejsza odporność na infekcje, a także pogorszenie słuchu.

Mleko, masło, ryby

Niedoborom witaminy D można zapobiegać na różne sposoby. Pierwszy to zmiana trybu życia dziecka. Zamiast pozwalać mu na spędzanie czasu z joystickiem w ręku, warto zapewnić mu odpowiednią ilość ruchu na świeżym powietrzu. Zimą trzeba również pamiętać o tym, by dieta dziecka była bogata w tę witaminę. W jego menu powinny znaleźć się ryby morskie: łosoś, śledź, sardynki, makrela. Najlepiej podawać je gotowane, pieczone albo duszone, smażenie niszczy bowiem witaminę D. Niewielkie ilości tej witaminy zawiera również mięso z kurczaka, jajka i produkty mleczne. Robiąc dziecku kanapki, smaruj je masłem, bo w nim także znajduje się witamina D. Unikaj za to produktów z obniżoną zawartością tłuszczu, gdyż są one prawie zupełnie pozbawione tej witaminy i nie powinny być podawane dzieciom. Innym sposobem na zwiększenie witaminy D w diecie są produkty w nią wzbogacane. Kolejna metoda to suplementacja. Witamina D jest w wielu preparatach witaminowych, można ją również kupić osobno, w formie kropli (na receptę) lub w preparatach z tranem.