Poród rodzinny - co zrobić, gdy partner nie zgadza się na wspólny poród

Tagi:

partner przy porodzie, poród rodzinny, psychologia, relacje w związku, wspólny poród

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Poród rodzinny - poznaj przyczyny, dlaczego on nie zgadza sie na wspólny poród

Żeby zrozumieć niechęć partnera do wspólnego porodu, warto poznać przyczyny jego decyzji. Niektórzy panowie naczytali się o tym, że widok partnerki w tej ekstremalnej sytuacji powoduje późniejszą niechęć do seksu i psuje relacje intymne między małżonkami. Inni udają twardzieli, ale tak naprawdę mdleją, nawet gdy skaleczą sobie palec.

Urszula Polak ma czwórkę pociech, piąta urodzi się w listopadzie. Jej mąż nie był obecny przy narodzinach żadnej z nich, bo po prostu nie lubi widoku krwi. – Nigdy nie ogląda „Ostrego dyżuru” ani „Na dobre i na złe”, nie znosi takich filmów – opowiada Ula. – Gdy za pierwszym razem poprosiłam go, by ze mną rodził, zdecydowanie odmówił. Najpierw się dąsałam, potem przekonywałam, wysyłałam do niego nawet moich braci, którzy rodziliz żonami, ale nic to nie dało. Na porodówkę pojechała ze mną siostra. Przy kolejnych ciążach już nawet nie próbowałam go namawiać. Siostra przecinała pępowiny wszystkim moim dzieciom i teraz też tak będzie. Niechęć do widoku ran i krwi to najczęstszy powód, podawany przez panów, którzy uciekli sprzed porodówki. Zazwyczaj popierany jest przykładami kolegów mdlejących w rogu sali. – Takie historie to jednak rzadkość – opowiada ginekolog Aleksandra Muskała-Bylica ze  Szkoły Rodzenia „Dzidziuś” w Bielsku-Białej. – W mojej praktyce lekarskiej taki przypadek zdarzył się raz: ojciec, który świetnie radził sobie, wspierając żonę podczas porodu, zemdlał tuż po urodzeniu dziecka, ale nie na widok krwi, lecz z nadmiaru emocji.

Jeśli jednak wiesz, że twój partner rzeczywiście nie czuje się dobrze w szpitalu, nawet jako odwiedzający, zrozum go.  Zdaniem ginekologów, wrażliwość przyszłego ojca musi być uwzględniona podczas podejmowania decyzji o wspólnym porodzie. – Jeśli stres partnera jest zbyt silny, rzeczywiście lepiej, by nie brał on udziału w narodzinach potomka – dodaje Aleksandra Muskała-Bylica. Wielu mężczyzn boi się uczestniczenia w porodzie, bo obawia się swojej reakcji na cierpienie ukochanej kobiety. – Gdy żona rodziła pierwszy raz, byłem obecny przy porodzie. Nie zależało mi na tym osobiście, ale zgodziłem się, bo wiedziałem, że ona tego chce – mówi Mikołaj Wójcik, ojciec trójki dzieci. – Próbowałem wspierać Gosię, jakoś jej pomagać, ale tak naprawdę nie mogłem nic zrobić, by jej ulżyć, więc tylko wściekałem się z powodu swojej bezsilności. Poród skończył się powikłaniami i żonie nie wolno odtąd rodzić naturalnie. Kolejne dwa porody spędziłem więc pod drzwiami sali operacyjnej, gdzie Gosia miała robione cesarskie cięcia, szczęśliwy, że ona nie cierpi i że ja nie muszę na to patrzeć.