Doula, opiekunka rodzącej. Korzyści z obecności douli przy porodzie

Tagi:

doula, pomoc przy porodzie, poród, rodzić z doulą

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

W takich krajach jak Wielka Brytania, Holandia czy Kanada doula jest popularna od lat i wiele kobiet decyduje się rodzić z doulą, w Polsce doule są jeszcze mało znane, ale właśnie w naszym kraju ich usługi szczególnie warto rozpropagować. Bo choć oddziały położnicze przestały być zamkniętymi twierdzami, jakimi były jeszcze kilkanaście lat temu, to nasz system opieki nad kobietami w ciąży i podczas porodu sprawia, że często czują się one osamotnione, anonimowe i traktowane przedmiotowo. Brakuje opieki indywidualnej położnej – tej samej od początku ciąży do porodu – co w krajach zachodnich jest standardem. Dopóki to się nie zmieni, Polki wciąż będą jechać do porodu z duszą na ramieniu, nie wiedząc, czy spotkają się tam z życzliwością, czy też z murem obojętności. Chyba że same zapłacą za opiekę położnej. Albo właśnie douli.

Doula: kto to taki?

Słowo to pochodzi z greki i znaczyło tam tyle co: niewolnica, służąca, kobieta usługująca innej kobiecie. Doule nazywa się czasem asystentkami porodowymi, bo ich zadaniem jest pomóc kobiecie przejść przez poród w taki sposób, aby przeżyć go jak najpiękniej i mieć z tego jak najlepsze wspomnienia.

Czym się różni doula od położnej?

Między położną a doulą jest zasadnicza różnica. Położna to osoba mająca wykształcenie medyczne i dbająca przede wszystkim o przebieg porodu od strony medycznej, a więc sprawdza rozwarcie szyjki macicy, wykonuje zlecone przez lekarza badania (np. KTG, pomiar ciśnienia) i podaje leki. Celem jej pracy jest pomóc kobiecie w jak najsprawniejszym wydaniu dziecka na świat. Oczywiście, jest wspaniale, gdy traktuje rodzącą z szacunkiem i życzliwością, bo to niezwykle ważne, ale zasadniczo skupia się na tym, co się dzieje poniżej pasa. Dla douli tymczasem najważniejsze jest to, co dzieje się od pasa w górę, a zwłaszcza w głowie rodzącej. Doula nie koncentruje się na samym akcie rodzenia – to zadanie położnej – ale na tym, by rodząca kobieta jak najlepiej się czuła, dba o jej komfort psychiczny, emocjonalny, a także fizyczny. Zapewnia jej wszelką możliwą pomoc, aby czuła się bezpiecznie, swobodnie i jak najmniej cierpiała. Doula nie ma wykształcenia medycznego, może mieć skończony kurs lub szkolenie, choć i to nie jest konieczne. Przede wszystkim ma jednak duże doświadczenie porodowe – zarówno jako matka, jak i osoba towarzysząca przy porodzie. To kobieta, która widziała już niejeden poród, więc dobrze wie, co się wtedy dzieje, co czuje młoda mama i jakiego potrzebuje wsparcia. Od wykształcenia znacznie ważniejsze są u niej takie cechy jak empatia, ciepło, serdeczność i chęć niesienia pomocy. Oczywiście, musi to być osoba wzbudzająca zaufanie. Bardziej niż asystentka porodowa pasuje do niej określenie opiekunka czy przyjaciółka. Katarzyna Wójcik-Brylska, jedna z pierwszych douli w Polsce, nazywa swoją działalność „matkowaniem mamie”, bo jej istotą jest otoczenie rodzącej taką serdeczną opieką i troską, jaką daje matka.