Macierzyństwo to pasmo niespodzianek

Tagi:

historia rodziny, historie z brzuszkiem, macierzyństwo, mama radzi mamie

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Macierzyństwo nie do zaplanowania

Natasza, córka Asi, ma ciemne włoski i dołek w podbródku. W domu pojawiła się nieco ponad tydzień temu i jest dla swoich rodziców nie lada wyzwaniem. Najczęściej, gdy tylko otworzy oczy, zaczyna płakać. Ma mokro? Chce jej się jeść? A może nie lubi leżeć w łóżeczku? – Uczę się rozpoznawać te sygnały – mówi Asia. – Na razie ustaliłam z całą pewnością, że Natasza najlepiej czuje się na rękach, więc pewnie wkrótce stanie się bardzo rozpieszczoną dziewczynką. Oczekiwałam, że moje dziecko będzie aktywne w dzień, a w nocy zajmie się spaniem, ale ono woli na odwrót.Asia nie umie zasypiać na zawołanie, gdy tylko córeczka ucina sobie drzemkę, więc ciągle jest niewyspana.

Mama nie rządzi czasem

Monika dobrze zna ten problem, choć jej synek na początku był śpiochem. Po powrocie ze szpitala tylko jadł i spał. Monika miała dla niego mnóstwo ubranek, więc kilka razy dziennie przebierała go i zachwycała się, że tak ślicznie wygląda. A on nic, spał i jadł. – Myślałam, że tak będzie zawsze, ale Kacper wkrótce udowodnił, że odziedziczył po mnie temperament – opowiada. – Stał się bardzo ruchliwy, w dzień mało spał, a kiedy się budził, domagał się mojego towarzystwa. Domowe obowiązki nadrabiałam w ekspresowym tempie, kiedy decydował się na króciutką drzemkę. Nigdy wcześniej tak szybko nie sprzątałam i nie prasowałam!
Monika przez pierwsze trzy miesiące była bardzo zmęczona, nieprzespane noce dawały się we znaki. Zmęczenie dokuczało także Kasi, mamie niebieskookiej Martusi. Teraz mała bez problemu przesypia noce. – Na początku budziła mnie co dwie, trzy godziny. Bardzo źle to znosiłam – wspomina Kasia. – Ale zaczęłam się uczyć cierpliwości. Przy dziecku niczego nie można planować, to ono rządzi czasem i trzeba się z tym pogodzić – śmieje się.

Sposoby na mleko

Prawdziwym wyzwaniem dla mam okazało się karmienie. Malutka Natasza stale jest głodna. Żeby spełnić oczekiwania żarłocznej córeczki, Asia dokonuje cudów: – Piję litrami wodę mineralną i herbatki dla karmiących matek, wciąż przystawiam malutką do piersi, bo to ma pobudzić laktację, a co trzy godziny ściągam mleko laktatorem, tak jak radziła położna: co trzy godziny seria po siedem, pięć, a w końcu trzy minuty z każdej piersi – wymienia. Na razie Nataszę wciąż trzeba dokarmiać sztucznym mlekiem. Asia przyznaje, że ta sytuacja ją frustruje. I dodaje, że pobudzanie laktacji laktatorem ręcznym to zadanie ponad siły. – Już po kilku dniach miałam uścisk jak Pudzian i spuchnięte ręce. Poddałam się i kupiłam laktator elektryczny.
Kasia przyznaje, że zanim urodziła się Marta, nie wyobrażała sobie, że będzie mogła i chciała karmić ją piersią. – Ta część ciała wydawała mi się bardzo intymna, przeznaczona do pieszczot, a nie do dawania pokarmu – tłumaczy. – Kiedy jednak Martusia zaczęła ssać, zmieniłam zdanie. To było bardzo przyjemne, nie bolały mnie brodawki, nie wiem, co to nawał pokarmu.  
Monika jest zwolenniczką karmienia butelką. – Dla mnie to było wygodniejsze, Kacperek doskonale się rozwijał na sztucznym pokarmie, nie miał kłopotów z brzuchem – uzasadnia.

Macierzyństwo i życie towarzyskie?

Już po kilku dniach z Nataszą Joanna dokonała ważnego odkrycia: – Od pięciu czy dziesięciu minut płaczu dziecko nie umiera. Dzięki tej wiedzy mogę się czasem napić herbaty albo wstawić pranie – mówi z dumą. – Nasłuchałam się opowieści o tym, że noworodek w domu oznacza chaos i bałagan, a u nas póki co żadnych takich symptomów nie zaobserwowałam. Mam nawet czas, żeby coś przekąsić. Najczęściej z Nataszą w ramionach – ostatnio okruszki z mojego biszkopta spadły jej
na główkę i wpadłam w panikę, że to ciemieniucha – śmieje się.
Asia wyczytała, że z noworodkiem trzeba się bawić, ale na razie nie ma koncepcji, jak to robić. – W scrabble z nią nie pogram, próbowałam więc całowania w nosek, ale jeśli za tym nie szło noszenie na rękach albo karmienie, to Natka szybko zaczynała protestować. A moje rozrywki? Odkładam je na przyszłość, bo na razie córeczka całkowicie mnie absorbuje.