Bliźniaki z in vitro. Bez dzieci życie jest puste

Tagi:

bliźnięta, historie z brzuszkiem, in vitro, niepłodność

Podoba ci się artykuł? Poleć innym

Podziel się! |

Sklep on line| Drukuj| A  A  A

Wszystko precyzyjnie zaplanowali. Najpierw mieli się sobą nacieszyć, podrózować. Później miały być dzieci. – Wszystko zaplanowaliśmy z dokładnościa szwajcarskiego zegarka – mówi Magdalena Maciejewska. – Niestety, ten zegarek nie chciał chodzić pod nasze dyktando. Mieliśmy po 30 lat, gdy braliśmy ślub. Kiedy po półtorarocznych staraniach okazało się, że nie jestem w ciąży, uznałam, że coś nie jest w porządku. Trafiłam do dobrego ginekologa, który po kilku miesiącach nieudanych prób zaczął  szukać przyczyny niepłodności. Ruszyła lawina badań krwi, poziomu hormonów. Te ostatnie okazały się za wysokie, więc dostałam odpowiednie leki. Ale nic się nie zmieniło. Znów badania.

Wyniki niejednoznaczne. – Nic nas nie dyskwalifikowało, byśmy mogli być rodzicami, ale dziecka ciągle nie było – wspomina Krzysztof.
– Żona się leczyła. Ja, ponieważ moje nasienie nie było najwyższej jakości, zmieniłem dietę, bardziej o siebie dbałem. Mijały miesiące bezowocnych starań. Lekarz zdecydował o kolejnych, drastycznych badaniach.

– Kiedy usłyszałam, że musimy wykonać test na wrogość śluzu szyjkowego, ugięły się pode mną nogi – mówi otwarcie Magda. – Nie zrozumie tego nikt, kto nie musiał takiego badania zrobić. Wyobraź sobie, że musisz odbyć stosunek płciowy i w ciągu 2 godzin zgłosić się do kliniki, aby tam pobrano wymaz z szyjki macicy. Test ma pokazać, czy plemniki są na tyle silne, aby przedrzeć się przez śluz i dotrzeć do celu. Nie ma w tym nic romantycznego. Kochasz się, a potem pędzisz na złamanie karku, aby przedrzeć się przez korki na ulicach i zdążyć do kliniki. – Ale i to badanie nie dało ostatecznej odpowiedzi – dodaje Krzysztof. – Niby plemniki dawały sobie radę ze śluzem, ale sukcesu nie było. Lekarz stale powtarzał, że powinno nam się udać.