Dyskusja o nocniku - dziecko, dziecko na nocniku, edukacja dziecka, higiena dziecka, korzystanie z nocnika, nocnik, pielucha, porady dla rodziców, potrzeby fizjologiczne, rozwój dziecka, samodzielność dziecka, wychowanie dziecka, wychowywanie dzieci

Twoje dziecko niedługo skończy dwa lata i wciąż biega z pieluchą. Ty wysłuchujesz od różnych „życzliwych” osób historii o tym, że syn kuzynki nie miał roku, a już umiał korzystać z nocnika. Koleżanka szyderczo wyraża swoje zdziwienie, bo jej córka (młodsza od twojego dziecka) już dawno zapomniała o pampersach. Myślisz o tym, jak ostatnio przez trzy dni chodziłaś za małym z nocnikiem - bez żadnego efektu.  Zaczynasz się zastanawiać się, czy na pewno twoje dziecko rozwija się prawidłowo? Może powinnaś o tym porozmawiać z pediatrą? Odpuść sobie i przestań się przejmować.

Wszystko jest w porządku

Nie ma żadnych norm, które mówiłyby, że dziecko w określonym wieku powinno umieć skorzystać z nocnika. Wręcz przeciwnie. Specjaliści podkreślają, że nie powinno się na siłę dążyć do przyspieszenia rozstania z pieluszką. Okazuje się też, że większość maluchów dojrzewa do tego w drugiej połowie trzeciego roku życia - dziewczynki wcześniej niż chłopcy, a wszystkie dzieci korzystające z pieluch jednorazowych później niż te, które noszą pieluchy tetrowe. I tu dość ważna uwaga! Są badania, z których wynika, że długie noszenie pieluch jednorazowych przez chłopców może mieć negatywny wpływ na ich płodność w dorosłym życiu.

Spokojnie i powoli

Wielu pediatrów i psychologów zwraca uwagę na zależność pomiędzy ilością "nocnikowych" problemów dzieci, a tym jak dużą wagę przywiązują rodzice do problemu dojrzałości do czystości. Im bardziej im zależy na tym, by dziecko wyzwoliło się z pieluch, im bardziej naciskają i im więcej robią wokół tego zamieszania, tym kłopot staje się większy. I odwrotnie: rodzice, którzy do sprawy podchodzą z dystansem, dają dziecku wolną rękę i tylko delikatnie przypominają o tym przedmiocie, rzadziej się skarżą, że coś jest nie tak.

Skąd te kłopoty

To tylko nam, dorosłym wydaje się, że nie ma nic prostszego pod słońcem jak właściwe skorzystanie z nocnika. A z punktu widzenia dziecka sprawa wygląda zupełnie inaczej i wymaga skojarzenia wielu bardzo dla niego odległych czynności w jedną całość. Trzeba też posiąść odpowiednie umiejętności. Najpierw należy w ogóle zorientować się, że to, co się czuje to sygnał, że pęcherz jest pełny. Potem trzeba skojarzyć to uczucie z czynnością, której jest sygnałem czyli z siusianiem. Następnie trzeba posiąść umiejętność powstrzymania chęci natychmiastowego pozbycia się "balastu", tak by zdążyć dobiec do mamy lub nocnika i zdążyć usiąść na nim bez majtek. Sporo tego, prawda?

Stan gotowości

Ważne jest to, by nocnik pojawił się w odpowiednim momencie. Uważnie więc obserwuj dziecko. Na co warto zwrócić uwagę? Może:
- pojawiają się regularności czasowe (to zdarza się częściej przy poważniejszej przesyłce)
- czas "suchej pieluszki" znacząco się wydłuża
- pieluszka zwiększa ciężar tuż po tym jak dziecko się ukryje (pod stołem, za kanapą lub firanką)
- coraz częściej przeszkadza mu ładunek, który nosi w pieluszce
Jeśli zauważysz któryś z tych objawów to znak, że czas zmian nadchodzi. Kup nocnik. I daj dziecku czas na oswojenie się z nim.

Działania równoległe

Nawet, jeśli nie zauważyłaś żadnego z symptomów, nic nie stoi na przeszkodzie, by rozpocząć walkę ideologiczną i to na kilku frontach. Dużą rolę mają tu rozmaite zabawy - począwszy od przyjęcia dla misiów, które zostaje przerwane, bo jeden z nich lub wszystkie po kolei siadają na nocnik po lalkę, która nie wstydzi się swoich potrzeb fizjologicznych. Mama też czasem musi przerwać zabawę i pójść do łazienki, ważne by głośno powiedziała dlaczego. Również w bajkach bohaterowie nie zapominają o nocniku. Wszystko to przybliży was do celu pod warunkiem, że nie przesadzisz z tą nocnikową propagandą.

Godzina zero

Zdejmij pieluchy, ale wcześniej nie zapomnij kupić mopa. Bo przez najbliższy czas wycieranie kałuż może stać się twoją ulubioną rozrywką. Nie licz na to, że dziecko od pierwszego posiedzenia na nocniku zorientuje się, o co w tym wszystkim chodzi i że będzie to moment, w którym będziesz mogła pieluchy wyrzucić raz na zawsze. Udana sesja może nastąpić po kilku dniach, tygodniach. Gdy nie ma efektów, czasem lepszym wyjściem jest chwilowe zapomnienie, a nawet schowanie nocnika. W każdym razie nie bądź natrętna - pytaj, proponuj, ale nie  narzucaj. Wielogodzinne przesiadywanie na nocniku może spowodować, że dziecko w ogóle zapomni, do czego ten przedmiot tak na prawdę służy. Gdy wreszcie się uda wszystko zgrać w czasie, nie żałuj pochwał.

Mokre łóżko

Może być problemem jeszcze długo po tym, jak nocnik będzie w regularnym użyciu. Dlatego na noc lepiej jeszcze przez jakiś czas pieluszkę zakładać. Jeśli dojdziecie do momentu, w którym przez kilka nocy pielucha rano jest sucha, możesz zaryzykować i w nocy. Ale nie irytuj się, gdy rano będziesz musiała zmienić pościel. Przetrwanie nocy na sucho to wyższa szkoła jazdy. Wykaż więc cierpliwość. Gdy jednak mijają miesiące, a nocne moczenia nie ustają, to wybierz się do lekarza. Upewnisz się, że przyczyną tego stanu nie jest choroba malucha.